Ex-stadssecretaris Fred Nolf opgelucht én wrang

'Het was een zet om Leona Detiège eruit te wippen'

'Het was een zet om Leona Detiège eruit te wippen'

Fred Nolf: 'Ik word straks 64. Ik wil mij aan niets meer binden. Ik ga weer saxofoon spelen. En veel lezen.'Paul De Malsche Foto: © PMS Paul De Malsche

ANTWERPEN - Gewezen Antwerps stadssecretaris Fred Nolf is opgelucht met het arrest van het hof van beroep. De hele Visa-affaire blijkt na vijf jaar een lege doos. Toch voelt Nolf zich niet het politieke slachtoffer van wat volgens hem een zet was om Leona Detiège (SP.A) uit de burgemeesterzetel te wippen. Danny Bontinck

De hele Visa-affaire ligt al vijf jaar achter de rug. Fred Nolf woont intussen met zijn vrouw Diana in een loft in Sint-Niklaas.

U hebt altijd geloofd in een goede afloop. Hoe kijkt u daar nu op terug?

Fred Nolf: 'Voor mij ligt deze hele affaire geen vijf jaar, maar zes jaar achter de rug. We zijn 8 oktober 2008. Op 4 oktober 2002 werd ik geopereerd van darmkanker en ik was sinds die operatie al niet meer actief in dienst als stadssecretaris.'

'We waren toen wel in de fase gekomen dat een politieke groep van oordeel was dat Leona Detiège niet langer burgemeester van Antwerpen kon blijven. Het voortouw werd genomen door Patrick Janssens, die deel uitmaakte van die groep en die met het Decaux-dossier naar de gemeenteraad stapte. Daarbij zouden ambtenaren steekpenningen hebben ontvangen.'

Ook uzelf werd daarbij in één adem genoemd?

'Ik beheerde nochtans dat Decaux-dossier helemaal niet en was toen op reis met mijn vrouw. Hoewel iedereen wist dat we op 7 maart 2003 zouden terugkomen van onze huwelijksreis, vond er toch op 6 maart bij mij thuis en op kantoor een huiszoeking plaats. Er werd geen enkel dossier van Decaux gevonden en tóch belandde ik daarvoor op 17 maart in voorhechtenis. Dat was toen de enige betichting. Intussen is het Decaux-dossier geseponeerd.'

Maar een onderzoeksrechter houdt toch niemand aan zonder gegronde reden.

'Hij zei toen letterlijk tegen mij: ik begrijp u, mijnheer Nolf, maar de procureur kijkt mee, de procureur-generaal, de politiek en de publieke opinie en de pers. Ik kan niet anders dan u aan te houden. Ik wil niet de geschiedenis ingaan als een onderzoeksrechter zonder lef.'

Dat was een verschrikkelijke ervaring voor een topambtenaar?

'Natuurlijk, omdat ik goed wist dat ik onschuldig in de cel zat. Anderzijds was het een oefening in zelfkennis. Ik heb in de cel alles van mij afgeschilderd. Die zeventien werken hangen nu in mijn huis in Sint-Niklaas.'

U had toen wel al vrijwillig ontslag genomen als stadssecretaris.

'Op 11 maart 2003 nam ik die beslissing. De Visa-affaire was toen ontploft en ik lag zo onder vuur, dat het te stresserend werd voor mijn vrouw, mijn dochters en mijn vriendenkring. Mijn moeder was er ook onderdoor gegaan en lag met hartklachten in het ziekenhuis. Ik was toen 58. Dat betekende dat ik mij toen voor twee jaar zonder inkomen zette, omdat ik pas op zestig met pensioen kon.'

U nam ontslag terwijl u ervan overtuigd was dat er geen Visa- affaire wás?

'We hadden die Visakaarten juist ingevoerd om met gedetailleerde maandelijks afrekeningen alles doorzichtiger te maken. Sommigen vrouwen kochten daarmee een handtas omdat ze dat liever hadden dan een aktetas.'

De hele Visazaak was dus toch een politieke afrekening, met Fred Nolf als slachtoffer?

'Er was inderdaad een politiek probleem en ik was waarschijnlijk de man die een stap moest opzijzetten om dat plan te kunnen uitvoeren. Mijn loyaliteit tegenover Detiège heeft me achteraf bekeken inderdaad de das omgedaan. Na twee jaar bestuursperiode begon de top van de SP.A aan te dringen haar in het stadhuis te vervangen. Daar wilden ze mij in betrekken, maar ik heb altijd alles wat ik daarover vernam aan haar correct gerapporteerd.'

Wie was die groep? Noemt u eens namen.

'Steve Stevaert heeft verklaard dat ze die problemen in Antwerpen moesten oplossen, wat Vande Lanotte nooit heeft tegengesproken. En ook niet Patrick Janssens, die voorzitter van de partij was. Ik noem nu een aantal namen, maar wie er dan aan gewerkt heeft om te verkrijgen dat Detiège nooit haar termijn zou uitdoen, die namen kan ik politiek niet noemen.'

Hoe zwaar kwam die slag voor uzelf aan?

'In het begin heel erg. Van het ene op het andere moment tuimel je naar beneden. Dan weet je niet hoe je de dag moet doorkomen. Op het toppunt van je carrière stuur je 170 nieuwjaarskaarten en plots zijn het er honderd. En dan zijn er nog een aantal vrienden die je laten vallen.'

'De steun die ik het meest nodig had, was die van mijn vrouw en die heb ik altijd volop gekregen. Zonder melodramatisch te doen, denk je: ik moet overleven.'

Wat biedt het leven nog voor u?

'Ik word op 8 januari 64. Wie mij als vriend raad vraagt, zal ik helpen. Maar ik wil mij aan niets meer binden. Ik ga opnieuw saxofoon spelen. Veel lezen. Ik ben gedeeltelijk huisman en heb mijn hobby's. Ik woon nu in Sint-Niklaas, al ben ik niet voor de Visazaak weggelopen uit Antwerpen. Maar ik ben in Sint-Niklaas goed ontvangen en ik ben hier een vriendenkring aan het opbouwen. De eerste die mij na het arrest telefoneerde, was overigens Freddy Willockx.'



Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees