Café Viking bestaat 45 jaar, bazin Lisbeth viert 75ste verjaardag

Feest voor Muide-koningin

Feest voor Muide-koningin

Lisbeth Waldack: 'Mijn eerste klant was een Duitser. Ik verstond die mens niet. We behielpen ons met gebarentaal.'dodi Foto: © Dominique Dierick

GENT - Stoere zeebonken van over de hele wereld vonden hun weg naar café Viking in de Muide. Zeemannen vind je er nu niet meer, maar na 45 jaar staat Lisbeth Waldack nog altijd even gezwind pinten te tappen. De Muide vierde haar 75ste verjaardag met een uitbundig feest. Tim F. Van der Mensbrugghe

Lisbeth heeft weer ne schonen dag, iedereen kent haar lach. Dat mens is een vriendin, voor ons is zij de koningin!, zingt een driekoppige gelegenheidsband. Met een gelukzalige lach neemt Elisabeth Waldack de lof in ontvangst. Dit is haar feest. Ze is 75 geworden en haar café Viking, aan de Port Arthurlaan in de Muide, bestaat 45 jaar. Zonder erbij stil te staan, steekt Lisbeth een sigaret op. Opeens beseft ze dat ze niet in haar café zit, maar in feestzaal De Buurtloods om de hoek. Hier mag niet gerookt worden. Met een betrapte blik verbergt ze snel de sigaret onder de tafel en even later trippelt ze de zaal uit.

'Ik ben beginnen te roken toen ik dertig was, in het jaar dat ik mijn café geopend heb', vertelt ze tussen twee trekken door. 'Iedereen zat daar te roken, en op den duur rook je gewoon mee.'

Nagellak

Lisbeth werd twee weken geleden 75 jaar, maar met haar paarse jasje, schoenen en nagellak oogt blits. Enthousiast begroet ze het volk dat komt opdagen voor haar feest. Er komt véél volk opdagen: de ruim tweehonderd gasten zouden nooit allemaal binnen kunnen in de Viking.

Niets doet vermoeden dat deze dynamische vrouw haar café zonder een rotte frank begonnen is. 'Ik werkte in het café van mijn moeder en veel klanten vroegen waarom ik zelf geen zaak begon.' Uiteindelijk besloot ze de sprong te wagen. 'In 1965 heb ik een leegstaand café in de Port Arthurlaan heropend als de Viking. In het begin was het afzien. Er zaten gaten in de gordijnen en we moesten het bier koelen met ijs omdat er geen koelkast was. Ik kon er zelfs niet slapen: elke avond moest ik helemaal te voet naar mijn zus in Meulestede.' Veertien jaar later zou ze wel verhuizen naar het pand waar ze nu nog altijd zit, in diezelfde Port Arthurlaan, maar om de hoek.

De naam van het café was niet zomaar gekozen. 'Ik wist dat er hier in de haven veel zeemannen uit Scandinavië kwamen', legt Lisbeth uit. 'Maar mijn eerste klant was een Duitser. Ik verstond die mens niet. We behielpen ons met gebarentaal.'

Het duurde niet lang of de Viking werd de trekpleister voor zeemannen uit het Hoge Noorden. Van achter haar toog spijkerde Lisbeth haar talenkennis bij. 'Ik heb hier eerst Deens geleerd, dan Zweeds en Noors.' Ook van Fins heeft ze noties. 'In het Fins kan ik vloeken en zeggen dat ik u graag zie', lacht ze. 'In de Viking hoorde je elke avond minstens vier talen door elkaar', getuigt Manu De Canck, zelf al twintig jaar vaste klant. 'Daardoor is dit café echt wereldvermaard. Die zeemannen wisten dat ze hier te woord gestaan werden in hun eigen taal.'

Tuborg

Lisbeth nam niet alleen hun talen over, de Scandinavische zeemannen hebben haar ook iets anders geleerd. 'Ze zeiden mij: ge moet Tuborg drinken. Zolang ik leef, is dat mijn drank', zegt ze met een flesje van het Deense bier in de hand. 'De tijd van de Scandinavische zeemannen was de schoonste die ik heb gekend. Als ze binnenkwamen, legden ze al hun geld op tafel en dronken ze tot het op was. Ik zorgde er wel altijd voor dat ze nog genoeg geld hadden voor een taxi.'

Ze heeft nooit schrik gehad. 'Er mochten beren van mannen voor haar staan, als zij haar klep openzette, waren ze weg', vertelt Manu De Canck. Zijn bewondering voor Lisbeth is groot. 'In de Muide geniet zij aanzien en respect. Al al die jaren houdt ze het café alleen open, tot vijf jaar terug zelfs zeven dagen per week. Nu doet ze maar zes op de zeven dagen open. Dat is echt straf.'

Ondertussen had Lisbeth nog een gezin te onderhouden. Ze heeft vier dochters en één zoon. 'Ik heb mijn kinderen opgevoed in het café. Er was geen keuze, ik stond er alleen voor.' Op dit moment staat de teller op acht kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen. Is de opvolging nu verzekerd? 'Neen. Alleen mijn kleindochter Anneke is door de microbe gebeten', zegt Lisbeth. 'Binnenkort opent ze een café op de Meulesteedsesteenweg.'Terwijl binnen de dansvloer volloopt, rookt Lisbeth buiten nog een sigaret. Denkt ze er al aan om te stoppen met de Viking? 'Zolang ik gezond ben, ga ik door.' Waarop ze het flesje Tuborg heft en knipoogt.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio