Gents paar toont Europese leiders hoe bewuster te leven

,,Eén keer per jaar naar McDonald's''

Gent -
Misschien vinden velen ons extreme en rare vogels. Maar wat wij doen, is toch niet zo vreemd? Wij willen een eerlijke en minder vervuilende wereld. Dus proberen we zelf sober en bewust te leven. We eten biologisch, hebben geen auto, proberen afval te vermijden'', zeggen Edith Degraeve en Johan Niemegeers. Op de betogingen tijdens de EU-top stappen ze mee op. Het kan hen eigenlijk niet schelen of de betogers anti-, anders-, democratisch- of ethisch-globalisten genoemd worden. ,,Wat doet de naam ertoe? De boodschap is belangrijk.''

Edith en Johan (allebei 27) wonen samen in een eenvoudig huurhuisje in de volkse Heirnisbuurt in Gent. Veel luxe valt er niet te bespeuren. ,,We hebben er bewust voor gekozen het zonder auto of televisie te proberen. Het zal velen misschien verbazen, maar dat lukt echt.''

,,Veel mensen laten zich bij het winkelen leiden door de prijs. Ze kopen het goedkoopste product nadat ze het reclameblad hebben uitgevlooid. Wij hebben andere prioriteiten. We kiezen voor biologische producten. Als die duurder zijn, betalen we die meerprijs met plezier'', zegt Edith.

Haar vriend is net thuisgekomen met een zak vol groenten. ,,We zijn lid van een voedselteam'', legt Edith uit. ,,Daarmee kopen we in groep groenten, zuivelproducten en fruitsap bij plaatselijke bioboeren. De prijs bepalen we in overleg met die boeren.''

,,Voor droogvoeding, zoals spaghetti, linzen en olie -- allemaal voedingswaren die lang houdbaar zijn -- kunnen we dan weer terecht bij het voedselcollectief, een idee van het Anarchistisch Collectief in Gent.''


Luiheid
,,Ik heb een rijbewijs. Mochten we een auto kopen, dan zou ik die zeker ook gebruiken. Ik zou niet aan de verleiding kunnen weerstaan'', geeft Johan toe. ,,Maar nu ik die auto niet heb, mis ik hem ook niet. Je wordt veel creatiever. Het openbaar vervoer, de fiets, liften. Als je goed plant, raak je overal.''

Dus sporen ze allebei elke dag naar Brussel. Edith werkt er halftijds in de Wereldwinkel en Johan deeltijds bij de Bond Beter Leefmilieu. ,,Ook die beslissing om niet voltijds aan de slag te gaan, hebben we heel bewust genomen'', zegt Edith. ,,Ik verdien genoeg om te leven zoals ik dat wil. Waarom zou ik dan meer werken?''

,,Ik ken mezelf. Mocht ik meer verdienen, zou ik ook meer consumeren. Dat wil ik niet. Door mijn beperkt budget hou ik mezelf in de hand.''

Als het erg druk is, zoals nu, wil ze tijdelijk wel wat extra uren meer kloppen op het werk. ,,Dat extra geld gaat dan naar iets waar anders geen budget voor is. Nieuwe lenzen, bijvoorbeeld. Of een fietskar. Dat zou het makkelijker maken om drank in te slaan.''

Ook Johan voelt er niets voor om voltijds te werken. ,,Ik zou mijn vrije vrijdag enorm missen. Wie alleen het weekend vrij heeft, mag de helft daarvan al opofferen om op zaterdag in de winkel aan te schuiven bij de kassa. Ik heb tenminste wat tijd over.''

,,Als anderen dat een teken van luiheid vinden, kan dat mij niets schelen. Ik denk dat veel mensen heimelijk jaloers zijn, maar mijn voorbeeld niet kunnen volgen omdat ze met die verdomde afbetaling zitten.''

,,Ik denk dat ik de interesse voor milieu- en derdewereldproblemen heb opgepikt van een geëngageerde leraar geschiedenis in het middelbaar'', zegt Edith. ,,Zijn overtuiging sloot aan bij onze manier van leven thuis.''

,,Mijn ouders waren geen groene actievoerders, maar het werd ons wel snel duidelijk gemaakt dat we tamelijk sober moesten leven. We kregen niet zomaar alles wat we wilden. We hadden het goed, maar waren zeker niet materialistisch.''

,,Toen ik naar Gent kwam om te studeren, heb ik die lijn zelf doorgetrokken. We waren thuis al geen echte carnivoren, maar hier ben nog minder vlees gaan eten. Ik ben ook heel bewust minder vervuilende producten, zoals glazen flessen, gaan kopen.''

Toen Johan ging samenwonen met Edith, heeft hij zijn eetgewoonten meteen aangepast. Voor hem was dat een hele ommekeer. ,,Bij mij thuis werd nooit over dat soort dingen nagedacht. Als iemand de auto zou nemen om honderd meter verderop een brood te kopen bij de bakker, zouden wij daar geen vragen bij gehad hebben.''

,,Maar toch slaag ik erin mijn ouders beetje bij beetje te bekeren. Nu zullen ze er ook al eens aan denken om glazen flessen te kopen in plaats van wegwerpflessen.''


Coca-Cola
Maar Edith en Johan zijn niet zo onwrikbaar dat elke zonde onmogelijk wordt. ,,Eén keer per jaar, als ik met mijn ouders op stap ben, stap ik binnen bij McDonald's'', geeft Johan toe. Ze sluiten ook niet uit dat er af en toe eens een fles Coca-Cola hun huis binnengeraakt.

,,Ik heb het nochtans echt moeilijk met dat soort bedrijven'', zegt Edith. ,,Het zijn dé symbolen van de westerse consumptiemaatschappij. Ik steun dan liever een klein, lokaal bedrijfje dat op een verantwoorde manier ook een lekkere drank op de markt brengt en dat veel minder middelen heeft om aanlokkelijke reclamespots te maken.''

,,We hebben vlees ook niet volledig van ons menu geschrapt. Als we bij vrienden op bezoek gaan en die hebben vlees klaargemaakt, zullen we dat zeker opeten. En het zal ons nog smaken ook.''

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S