Mijn kind, schoon kind


Opgewonden vaders die de scheidsrechter te lijf gaan omdat deze het heeft bestaan een doelpunt van zoonlief af te keuren. Woedende ouders die met een advocaat in de arm de speelplaats bestormen omdat hun kind gezakt is voor Latijn. Want: ,,Dat kan niet. Toen het vier was, sprak het vloeiend Chinees. Waarom zou het op zijn twaalfde geen Latijn kunnen verbuigen?'' Juryleden van soundmixshows die door ontgoochelde ouders-managers voor de rechtbank worden gedaagd. Het houdt niet op.

Sommige ,,kleine'' berichten in de krant vertellen meer over de samenleving dan breedvoerige essays of doortimmerde analyses. Vooral tijdens en net na het weekend dienen we nogal wat incidenten en incidentjes te melden, die onder de noemer ,,Het reilen en zeilen in onze overspannen samenleving'' kunnen worden samengevat. Het aloude ,,mijn kind, schoon kind'' heeft dimensies aangenomen die zowel ouders als kinderen een acute zenuwtoeval bezorgen.

Kinderen genieten vandaag meer vrijheid dan vroeger, hoor je wel eens zeggen.

Is dat wel zo?

Je zult als jongetje van tien maar graag een balletje trappen, maar door je vader worden opgefokt alsof je niet morgen, maar vandaag in het eerste elftal van Anderlecht hoort te staan. Je zult als meisje van tien maar zo'n beetje verliefd worden op het gekras van een viool, maar door je moeder worden gedwongen niet morgen, maar vandaag de Koningin Elisabeth-wedstrijd te winnen. De grens tussen vrijheid, onbegrensde mogelijkheden en opgelegde dwingelandij dreigt wel heel erg dun te worden. Je wil graag timmerman worden? Schrijf je ,,voor je eigen goed'' maar meteen in aan een universitaire medische faculteit. Dat de vraag naar goede timmerlieden de jobaanbiedingen voor dokters ruimschoots overtreft, is zelfs geen argument meer.

Vijf miljoen Nederlanders hebben zitten koekeloeren naar de finale van het televisieprogramma ,,Idols''. Ene Jamai won de wedstrijd. Als belangrijke nieuwsfeit dient hierbij te worden aangestipt dat Jamai een bril draagt. Ongelooflijk! Een jongen met een bril die alsnog 15 seconden wereldberoemd is geworden: de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Zestien jaar jong heeft hij een impresario, een wurgcontract en een sponsordeal. We hopen dat Jamai de zegeningen van de hedendaagse televisiecultuur overleeft en niet over enkele maanden, ten prooi aan psychosomatische klachten, samengeveegd dient te worden.

Het verhaal is van alle tijden. Maar niks wijst erop dat we er iets van zouden hebben geleerd, wel integendeel. De druk die op breekbare schouders van kinderen wordt gelegd, wordt elke dag groter. De vrijheid om zelf hun weg te vinden, wordt kleiner. Ze moeten en zullen beantwoorden aan de iconen die door hun ouders worden aanbeden. Roem, succes, geld, schoonheid, applaus: een cocktail waar de meeste kinderen geen pap van lusten, maar ze zullen de kelk tot de bodem leegdrinken, of ze dat nou willen of niet.

Over de noodzaak aan stabiele, emotionele geborgenheid en duidelijkheid bij kinderen en tieners praat ondertussen niemand meer.

Sterren zullen ze worden, koste wat het kost.

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S