Honderd jaar geleden werd prins Karel geboren

De vrijgezel had stiekem een dochter


Isabelle Wybo heeft niet het geluk dat de kinderen van de Nederlandse prins Johan Friso zullen hebben. Haar vader, prins Karel, koos voor de dynastie, in plaats van de liefde. Oostendenaar Michel Capon verhaalt er uitgebreid over in één van de twee boeken die gisteren over de vroegere-prins-regent verschenen, precies op zijn honderdste geboortedag. Koning Alberts oom was van geen kleintje vervaard: hij woonde met één vrouw samen, en zette een caravan in zijn tuin om een tweede te ontvangen.

Michel Capon (68) is een gepensioneerde belastingsambtenaar van Raversijde, waar de broer van Leopold III zijn hele latere leven doorbracht. Hij kon er spreken met verschillende mensen die voor de prins op zijn domein werkten. En met veel anderen die hem meemaakten terwijl hij in de cafés van Raversijde uithuilde over zijn liefdesverdriet. ,,Ik ben de prins-stempelaar'', vertelde hij er aan al wie het wou horen, als hij voldoende van zijn dagelijkse fles whisky op had.

,,Petites histoires'' is de ondertitel. De kleurrijke verhalen en anekdotes rond de prins zijn nochtans bijzonder onthullend, en kunnen zelfs de grote geschiedenis bijkleuren.

Toen prins Karel hoorde dat een meerderheid van de Belgen bij referendum koning Leopold op de troon wou, was hij allesbehalve blij, vertelt Capon: twee Raversijdse werklieden die bij hem op het domein aan de slag waren, feliciteerden hem met dit succes voor de Belgische monarchie. De prins werd woedend, zijn gelaat sloeg rood en blauw uit. Hij liep naar zijn villa en belde de aannemer die prompt zijn werkmannen weghaalde.

Tot daar de broederliefde van de prins-regent.

De oorzaak daarvan ligt volgens Capon in de vete met zijn broer Leopold, doordat die hem verbood om met zijn grote liefde, Jacqueline Wehrli, te huwen. Zij was de dochter van een chique Brusselse bakker die aan het hof leverde. Karel was er smoor op, maar mocht van zijn broer en van zijn moeder, koningin Elizabeth, niet met een burgermeisje trouwen. Groot was zijn woede toen hij een paar jaar later hoorde dat Leopold zèlf met Lilian Baels getrouwd was, in volle oorlog dan nog.

Toen hij in 1938 een dochter, Isabelle, kreeg, mocht hij die ook niet adopteren van zijn familie. Karel werd haar dooppeter. Zijn zus Marie-José, de latere koningin van Italië, zette samen met haar moeder Elisabeth een schijnhuwelijk op met een gepensioneerde militair, ene Wybo die haar een familienaam gaf. Later kon ze bij de Generale Maatschappij werken, volgens Capon op voorspraak van de koninklijke familie.

De vrouw bleef jaren bij haar vader komen, maar lag er ook vaak mee in ruzie: ze hadden hetzelfde koppige karakter. Ze is nooit gehuwd, en leeft anoniem in Brussel.


Hij bleef ongehuwd
,,Je trouwt maar eenmaal in je leven. En dat is met je grote liefde'', vertelde de prins aan al wie het wou horen. Dus bleef hij ongehuwd namijmeren over Wehrli. Toen ze in 1947 ziek werd, liet hij haar verzorgen. Na haar dood bleef hij treuren. Maar het hield hem niet tegen ook andere vrouwen te zien: ,,Hij was een jonge man, ongehuwd, die niets om handen had, met een gezonde libido, zoals de rest van zijn familie.''

Karel ontving veel vrouwen in Raversijde. De mooie Hollandse Karine Vernooy bijvoorbeeld. Twintig was ze, en hij zestig, toen hij gedaan kreeg dat ze bij hem introk. Tien jaar later, toen de prins in financiële problemen kwam, ging ze ervanonder.

Voor Vernooy genoot de prins ook van de gunsten van de Française Renée Damoiseau. Hij kon haar niet loslaten, en installeerde een caravan in zijn tuin om haar te ontvangen. Wanneer Vernooy hem opbiepte, zei hij dat hij de aannemers moest controleren.


Controlefreak
Controleren was een vaste hobby van de prins. Toen hij eens kersen kocht, ging hij achteraf tellen of niemand van zijn personeel eraan gezeten had. Toen hij nog regent was, trok hij 's avonds naar de garage om de kilometertellers van de auto's te controleren: hij wou zeker zijn dat niemand van het personeel een privé-ritje maakte.

Capon heeft geen slechte indruk van de prins. ,,Hij was een integer en rechtlijnig man'', zegt hij. Bovendien is Raversijde hem dankbaar dat hij, door er te wonen, verhinderde dat heel de kustlijn volgebouwd raakte.

De bevolking heeft ook altijd geapprecieerd dat de prins zo volks was. Tot het einde van zijn leven. Toen trok hij zich meer terug in aristrocratische kringen. Het is in die tijd dat hij Gunnar Riebs leerde kennen. Deze gewezen adviseur van de European University stelde gisteren een tweede boek over het leven van de prins voor, met ook talrijke anekdotes.

Michel Capon, Prins Karel, Seigneur van Raversijde, The House of Books, 166 pagina's

Gunnar Riebs, Karel, Graaf van Vlaanderen, Centrum Jozef Cardijn, 200 pagina's

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S