Huisarts Pascal Gyselinck verhuist naar Nederland

,,Ik wil weer écht dokter zijn''


De administratieve rompslomp in zijn huisartsenpraktijk hangt Pascal Gyselinck de keel uit. Volgende week ruilt hij Eeklo voor Nederland. ,,Daar zal ik weer echt geneeskunde kunnen beoefenen.'' Hij zal er ook minder moeten werken, voor hetzelfde geld. Gyselinck is niet de enige huisarts die het beter ziet zitten in Nederland. ,,In België is het beroep gewoon niet aantrekkelijk meer.''

  • Vanwaar het idee huisarts te worden in Nederland?
  • ,,Het idee rijpt al vier jaar. Ik ben de administratieve belasting beu. Je moet briefjes voor afwezigheid schrijven, voor de geneeskundig adviseur enzovoort. De verpakkingen van medicamenten veranderen voortdurend, welke verpakkingen nog terugbetaald worden, het is nauwelijks bij te houden. Vandaar dat veel huisartsen hun vrouw die administratie laten doen. Bovendien vernauwt de taak van een huisarts steeds meer. Met kinderen stapt men naar de pediater, vrouwen gaan naar de gynaecoloog. Terwijl die patiënten perfect terecht kunnen bij een huisarts.''

  • Hoe kom je daar dan bij een praktijk terecht?
  • ,,Er is in Nederland een tekort aan artsen. Ik heb mij ingeschreven in een paar landelijke huisartsenverenigingen in vier streken dicht tegen de Belgische grens. En dan krijg je aanbiedingen. Voor mij was de woonomgeving belangrijk. In de meeste gevallen viel die tegen, tot dat aanbod kwam uit de buurt van Tilburg.''


    Maar 36 uur werken
  • Zal het er zoveel beter zijn?
  • ,,Ik kom daar terecht in een praktijk van vier artsen die elk zelfstandig werken maar vanuit hetzelfde medisch huis. Met vier werken we voor een stad van 10.000 inwoners. Ik heb daar een 36-uren werkweek en een assistente die instaat voor de administratie, telefoon, bloed prikken en kleine zaken zoals het verwijderen van wratten. De arts stelt diagnoses en schrijft medicatie voor. Ter vergelijking; in Eeklo, met bijna 20.000 inwoners, zijn er 20 huisartsen en die kloppen meer uren dan hun Nederlandse collega's, gemiddeld zestig uur. Toch zal ik er netto evenveel verdienen als hier.''

  • Laat je niet veel zekerheden achter?
  • ,,De meeste mensen klampen zich vast aan zekerheden in het leven, maar voor mij is het leven een boeiend avontuur. Ik wist altijd dat ik nog in een ander gezondheidssysteem wilde werken. En ik ben zeker dat ik in Nederland aan geneeskunde kan doen en daar heb ik voor gestudeerd.''

  • Hoe reageren je collega-huisartsen uit de regio?
  • ,,Positief. Velen zeiden me dat ze ooit ook overwogen naar Nederland te verhuizen. Patiënten zijn zo veeleisend in België. Ze bellen voor een huisbezoek en je krijgt meteen het uur meegedeeld dat ze je verwachten. Zo werkt dat niet. Vanuit het ministerie moet men de moed hebben de functie van huisarts te herwaarderen. Huisartsen zijn idealisten, maar iets waaraan je met een groot hart begint, kan vlug leiden tot een burn-out. Op wat details na was een verhoging van het honorarium het enige wat men gedaan heeft. Als er niks verandert, zijn er over tien jaar huisartsen te weinig. Ik vind nu al geen opvolger meer voor mijn praktijk.''

    Corrigeer

    MEER NIEUWS