Ouders verongelukte Barbara (16) wonen onthulling zoveelste herdenkingsbord bij

,,Elke dag twee keer voorbij dat kruispunt''


,,Barbara help ons, het valt ons toch zo zwaar.'' De tekst op de raamaffiches die in heel Astene (Deinze) hangen, is van Blanche Tansens, moeder van de 16-jarige Barbara die twee jaar geleden verongelukte. Morgen zondag wordt Barbara herdacht met de onthulling van het zoveelste SAVE-bord in Vlaanderen.

Barbara Campe werd op 14 febrauri 2000 in de Dorpstraat in Astene gegrepen door een wagen die veel te snel reed. ,,Barbara stak aan de rode lichten met haar fiets de weg over'', zegt Blanche Tansens. ,,Ze werd opgeschept en twintig meter verder over een haag geslingerd.''

,,Andy, een vriend van onze zoon Frederick, heeft ons op de hoogte gebracht. Toen ik haar zag liggen, wist ik het meteen: dit overleeft ze niet. Ik werk als vroedvrouw in een ziekenhuis en ik heb al veel slachtoffers van ongevallen gezien.''

  • De verantwoordelijkheid voor het ongeval lag bij de bestuurder?
  • ,,Nee, de zaak is zonder gevolg geklasseerd. De experts hebben nooit kunnen uitmaken wie door het rood gereden is. Ik kan het maar moeilijk aanvaarden: Barbara is dood en het is niemands schuld.''

    ,,Dat de autobestuurder veel te snel reed -- hij reed 89 per uur op een plaats waar je maar 70 mag -- was volgens de expers bijzaak. Ik heb hun verslag gelezen: veertig bladzijden vol technische termen, alsof ze bewust willen dat je er niets van begrijpt.''

    ,,Alleen dat laatste zinnetje is me bijgebleven: had de bestuurder 70 per uur gereden, dan zou het ongeval ook gebeurd zijn. Hoe durft zo'n expert dat zomaar beweren?''

    ,,We hebben lang getwijfeld, maar we zijn uiteindelijk niet naar de rechter gestapt. We wilden de zaak liever laten rusten en ons leven weer in handen nemen. Maar zelfs dat werd ons niet gegund, want de verzekeringsmaatschappij van de bestuurder blijft maar dwarsliggen. Hoeveel zijn wagen waard was, dat wisten we meteen en dat is al lang betaald. Maar voor onze dochter blijven ze over punten en komma's discussiëren.''


    Voortleven voor broer Frederick
  • U woont vlakbij de plaats van het ongeval. Straks hangt daar ook nog eens dat bord?
  • ,,Mijn man en ikzelf moeten dagelijks allebei tweemaal langs dat kruispunt. De ene dag lukt dat beter dan de andere, maar we proberen voort te leven. Voor onszelf, maar vooral voor Frederick. Hij was veertien toen zijn zus stierf. Hij is na het ongeval geen dag thuis gebleven van school. Alsof hij ons wilde duidelijk maken dat hij er wel nog was en dat hij voort moest.''

    ,,We hebben veel steun aan een buurvrouw, waar Barbara kind aan huis was. Haar dochter Chantal was Barbara's hartsvriendin. Zij heeft de tekst geschreven voor het herdenkingsprentje dat zondag verspreid wordt. ''

    Philippe Campe, Barbara's vader: ,,Ik heb altijd graag geleefd en veel gelachen. Na het ongeval heb ik voor mezelf beslist dat ik ooit weer wilde lachen. Als dat niet meer mag, kan ik net zo goed zelf in mijn kist kruipen.''

  • Zijn er ondertussen al maatregelen genomen om de veiligheid op die plaats te verhogen?
  • ,,Na lang aandringen van de Bond van Grote en Jonge gezinnen is de maximumsnelheid verminderd van 70 naar 50 per uur. Maar voor de rest zijn de fietsers daar nog altijd even vogelvrij.''

    ,,Iedereen vroeg of Frederick nog wel met de fiets naar school mocht. Dat is de wereld op zijn kop. We moeten onze kinderen niet overbeschermen, maar hen een veilige plaats in het verkeer geven.''

  • Zondag 15 september, verkeersveilige dag in Astene. Om 15 uur onthult de vereniging Ouders van verongelukte kinderen in de Dorpsstraat een SAVE-bord ter nagedachtenis van Barbara Campe. Info over de vereniging en de SAVE-actie: 055-38.80.37
  • Corrigeer

    MEER NIEUWS