Lijkschouwing duurt veertig dagen

Moeder kan eindelijk haar zoon begraven


,,Waarom doen ze mij dit toch aan?'' vroeg Mireille Generet zich gisteren af. Plots kreeg ze telefoon vanuit het Luikse Justitiepaleis: ,,Uw zoon mag begraven worden.'' Bijna veertig dagen na zijn dood op 12 augustus. ,,Eindelijk kan ik Eric zijn laatste wens vervullen: hem in Canada laten verassen.'' Maar nog altijd blijft één grote vraag: hoe is hij toch aan zijn einde gekomen?

Mireille Generet stortte totaal in toen ze het bevrijdende telefoontje kreeg van het Luikse justitiepaleis. Ze kreeg trouwens nog een hardere klap te verwerken toen er nog een tweede telefoon kwam: ,,Eigenlijk mocht u hem op 12 augustus al laten begraven. Heeft niemand u verwittigd?'' Het werd Mireille Generet te veel: ,,Maar mevrouw, mijn zoon wou verast worden. En ze hebben altijd gezegd dat dat niet mocht.'' De familiehelpster van het Luikse gerecht leek even sprakeloos. ,,Daar kan ik u niet op antwoorden.'' En op de vraag wie dan wèl, kreeg Generet geen antwoord.


Geen woord uitleg
,,Ze geven nooit een verklaring. Nooit. Waarom zijn ze toch zo wreed met mij?'' Toen kwamen de tranen. Van pijn en vreugde: ,,Was u er niet bij geweest mijnheer en had u het niet ook gehoord, dan kon ik het wellicht niet geloven.''

Haar zoon Eric Damuseau (44) was zwaar gehandicapt: zijn lever was voor negentig procent weggenomen. Hij zat permanent in een rolstoel, want zijn benen waren helemaal lam en zijn armen bijna krachteloos. Hij woog maar zo'n 45 kilogram meer. Op 12 augustus stierf hij in een Luiks ziekenhuis. Daar was hij einde juli met een ambulance heengebracht vanuit een Luiks politiecommissariaat.


Gaatjes van messen
De familie heeft klacht ingediend tegen de politie. ,,Ze hebben hem twaalf uur vastgehouden met de armen geboeid op de rug. Zijn vingers waren gebroken, en op zijn benen had hij vreemde gaatjes van messen. Zijn voeten zagen zwart van de slagen. Ik kan maar niet begrijpen waarom ze hem dat aangedaan hebben.''

  • Weet u hoe hij die avond bij de Luikse politie terechtkwam?
  • ,,Totaal niet. Ze vertellen dat hij zomaar, zonder zijn rolstoel, op straat zou gelopen hebben, en dat hij zich met een baseballstok verzette toen ze hem wilden oppakken. Ze beweren dat er acht agenten nodig waren om hem tegen te houden. Dat is totaal onmogelijk. Het is een compleet raadsel. Nog erger is dat ze hem daar twaalf uur lang geboeid vasthielden. Hij was al in kritieke toestand toen ze hem naar het ziekenhuis brachten. Weet u dat het Rode Kruis dan nog het lef heeft mij de rekening van de ambulance te sturen? Ik ga die naar de Luikse politie doorsturen: eerst slaan ze mijn zoon halfdood en dan zou ik nog de rekening moeten betalen.''

  • Wanneer besefte u dat er iets aan de hand was met hem?
  • ,,Hij had mij die avond nog gebeld. ,,Mama, ik ben bang, adieu'', zei hij. Dus was ik ongerust en belde later terug. Toen ik hem maar niet aan de lijn kreeg, begon ik de politie en ziekenhuizen te bellen. De Luikse politie zei dat ze nergens van wisten, terwijl ze hem op hetzelfde ogenblik vasthielden.''

  • Hoe komt het dat zijn lichaam zo lang in het lijkenhuis moest blijven?
  • ,,Ik wou dat ik het zèlf wist. Nu zeggen ze dat ik hem al snel na zijn dood mocht laten begraven. Maar hij had zèlf gezegd dat hij verast wou worden, en uitgestrooid in Canada. Daar droomde hij van. Zijn zus woont daar. Zij is speciaal overgekomen om de urne mee te nemen. Zestien dagen heeft ze hier gewacht. Tevergeefs. Toen is ze maar teruggekeerd. Ik kan maar niet begrijpen wat ze na zo veel dagen nog te onderzoeken hadden.''

    Corrigeer

    MEER NIEUWS