Eerste interview Caroline Coppens na coma door betonblok op tent

,,Blij dat ik niet aan rolstoel gekluisterd blijf''


Caroline Coppens (21) zette gisteren haar eerste stappen sinds ze uit coma is ontwaakt. ,,Het is een enorme opluchting dat ik nu zeker weet dat ik niet voor de rest van mijn leven in een rolstoel zal moeten zitten'', zegt ze. Terwijl Caroline in het ziekenhuis voorzichtige pasjes zette, nam haar vriend gisteravond deel aan de reconstructie van de dramatische gebeurtenissen die Caroline in de nacht van 11 op 12 juli bijna het leven kostten, toen onbekenden een betonbok op haar tent gooiden.

,,De gedachte alleen al dat ik voor de rest van mijn dagen aan een rolstoel gekluisterd zou zijn, was ondraaglijk. Ik weet nu dat dat niet het geval zal zijn. Dat is een hele opluchting. Het is zelfs een mirakel en ik ben er dolgelukkig mee'', was gisteren haar eerste reactie.

De gezondheidstoestand van de zwaar gewonde hulpapothekers gaat er met rasse schreden op vooruit. ,,Het gaat, alles in acht genomen, redelijk goed. Elke beweging doet wel afgrijselijk veel pijn. Blijkbaar zijn al mijn ribben gebroken en zelfs adem halen is pijnlijk'', zegt Caroline.

,,Ik weet dat ik nog verre van genezen ben en dat de af te leggen weg naar een genezing nog lang is. Vooral mijn linkerbeen baarde mij eind vorige week nog zorgen. Dat is nu omzeggens voorbij. Ik weet nu dat mijn linkerarm ook nogal wat kinesitherapie nodig zal hebben om in orde te komen. Maar sinds ik opnieuw gestapt heb, weet ik dat het alleen maar in de goeie richting evolueert'', aldus Caroline.


,,Ik verwacht niet veel van reconstructie''
Over de reconstructie, die gisterenavond moest plaatsvinden, kon Caroline niet veel zeggen. ,,Ik verwacht er eerlijk gezegd niet veel van. Mijn vriend wou eraan deelnemen omdat hij, net als ik en mijn familie, alles in het werk wil stellen om de daders terug te vinden. Ik denk niet dat de twee personen, die onlangs gedurende een dag zijn opgepakt, veel zullen bijdragen tot de vooruitgang van het onderzoek. Maar het steekt me een hart onder de riem te zien dat de speurders geen mogelijkheid onbenut laten om hun onderzoek tot een goed einde te brengen. Voor mij is het zelfs van levensbelang dat ik ooit verneem wie mij dit heeft aangedaan''. (NM/YB)

Corrigeer

MEER NIEUWS