Herrie rond koninginnenvlucht van Belgische duivensport

Geen weer om een duif door te jagen


Het Belgische duivenwereldje stond de afgelopen dagen in rep en roer. De 400 kilometer lange vlucht uit Bourges, die met een rekordaantal van 72.000 duiven dé koninginnenvlucht van het Belgische duivenjaar moest worden, groeide uit tot een nachtmerrie voor honderden liefhebbers. Het merendeel van de duiven was bij valavond nog altijd niet geland door het barslechte regenweer.

Oorzaak was het barslechte regenweer waarin de wedstrijdduiven onderweg waren terechtgekomen. Liefhebbers spreken over een verlies van wel 20.000 vogels. Duivenmelker Andre Lietaer (75) relativeert het allemaal. ,,Wie iets wil bereiken, moet kunnen verliezen. En duivenmelker en Club Brugge-voorzitter André Vanhove heeft helemaal niet te klagen. ,,In dat slechte weer haalde een van mijn duiven zelfs de derde beste nationale tijd.''

Twee dagen na de rampzalige duivenvlucht blijken de paniekerige berichten lichtjes overdreven. De meeste duiven zijn ondertussen weer thuis aangekomen.

,,Laattijdig, doorweekt en doodmoe maar niet verloren voor de competitie of dood'', relativeert Andre Lietaer (75). De man speelt al zestig jaar met de duiven en is met zijn olympische kampioenen een klinkende naam in het wereldje van de duivensport, zelfs tot in Japan toe.

Zijn duivenhok is ruimer dan zijn riante villa in het West-Vlaamse Rekkem en hij heeft een fulltime kracht in dienst om zijn 400 duiven te verzorgen.

Andre Lietaer (glimlachend ): ,,Wie iets wil bereiken met de duiven moet in de eerste plaats leren verliezen. Van alle deelnemende dieren kan er maar één op de vier een prijs vliegen. De anderen hebben altijd wel iets om op te sakkeren.''

  • Was het dan verantwoord om meer dan zeventigduizend duiven te lossen bij zo'n slechte weersvooruitzichten?
  • ,,Kijk, bij echt slecht weer wordt de lossing uitgesteld. Er is enkel een probleem als het ene moment de zon schijnt en vijf minuten later donkere wolken komen opzetten. Wat moet je dan beslissen? Toch denk ik dat de druk om zondagmiddag te lossen te groot was. Vergeet niet dat er een bus van 60 á 80 vrijwilligers vanuit België met een bus was meegereisd om al die duiven tegelijkertijd te laten wegvliegen. Dat zijn dertig treinwagons vol duivenmanden die allemaal moeten buitengezet worden, netjes in rijen van zes hoog. Veel van die mensen moeten 's maandags gaan werken. Ik denk dat de organisatoren bang waren dat bij het uitstellen van de vlucht, geen mankracht meer zou overschieten om de klus te klaren. Zeventigduizend duiven is te veel voor een vlucht.''

  • Is het ook niet makkelijk om alles schuld in de schoenen van de organisatoren te schuiven?
  • ,,Ja. Heb jij Ullrich na zijn val in de tijdrit horen klagen dat de wedstrijd moest afgelast worden omdat het had geregend? Alle duivenliefhebbers wisten dat het weer wisselvallig zou zijn. Dan moet je voorzichtig zijn en niet al je duiven inkorven, hé. Ik heb er maar zeven laten meevliegen. Zes ervan zijn al teruggekomen.''


    Na vier jaar terug
  • Waarom is regen zo nefast voor wedstrijdduiven?
  • ,,Het belemmert hun zicht en de beestjes worden nat en zwaar. Het gevaarlijkst zijn de uitgestrekte graanvelden in Frankrijk voor er geoogst is. De vogels schuilen dan tussen de graanhalmen en geraken er nooit meer uit.''

  • Na hoeveel dagen weet je dat een duif niet meer terugkomt?
  • ,,Zij kunnen tot een week onderweg zijn. Maar de strafste toer heb ik meegemaakt met een duif die een eerste prijs had gevlogen. De volgende vlucht bleef het dier weg. Vier jaar later vond ik diezelfde duif aan het deurtje van precies dat nestbakje waar zijn vroegere verblijfplaats was. Het moet hier toch niet zo slecht zijn, hé (lacht ).''

    Corrigeer

    MEER NIEUWS