Hilda ,,Chiche'' Duhalde in voetsporen van legendarische presidentsvrouw

Argentinië omarmt nieuwe Evita Peron

Brussel -
Het gaat van kwaad naar erger in Argentinië. Als morgen de banken weer opengaan na een verlengd weekend van financiële ontreddering, zullen de 35 miljoen Argentijnen weer eens tot hun ontzetting ontdekken hoe snel hun banktegoeden slinken. In hun wanhoop wendden ze zich tot Hilda Duhalde, de presidentsvrouw. Zij ontpopt zich tot een heruitgave van Evita Peron, ooit de beschermster van de armen.

Het bankroet van Argentinië heeft Eduardo Duhalde in de schoot geworpen wat hem in 1999 in het stemhokje werd ontzegd: de macht. De dag na nieuwjaar werd hij ingezworen als president nadat zijn liberale tegenstanders van de scène waren geveegd door de economische chaos en het aanzwellende volksprotest daartegen.

De peronist Duhalde greep die dag meteen de kans om de band met het verleden te herstellen: hij riep zijn vrouw Hilda naar voren om er samen met hem de akte van ambtsaanvaarding te tekenen. Met identiek dezelfde geste had de autocraat Juan Peron bij zijn ambtsaanvaarding in 1946 zijn vrouw Evita gepromoveerd tot uithangbord.


,,Dienen tot het pijn doet''
Argentinië is een bizar land. Op papier behoort dit grote, vruchtbare en met veel rijkdommen gezegende land tot de wereldtop. Maar telkens weer gaat het ten onder aan grootheidswaanzin, populisme en de ijdele hoop op een snelle lotsverbetering zonder veel moeite.

Hilda Chiche (,,kleintje'') Duhalde (55), de echtgenote van de nieuwbakken president, is daar een schoolvoorbeeld van. Het is zonneklaar dat zij zich spiegelt aan Evita Peron, de vrouw die vijftig jaar geleden glans verleende aan het peronisme -- een uniek Argentijns mengsel van volkse bekommernissen met autoritaire trekjes, die de oud-militair Juan Peron ontleende aan het fascisme.

In elke uitspraak kneedt Hilda Duhalde zichzelf zorgvuldig naar haar grote voorbeeld: ,,Ik wil mijn volk dienen, totdat het pijn doet. En het doet pijn, geloof me, als ik zoveel ellende zie.''

Het is de perfecte echo van een hartenkreet van Evita Peron, kort voordat zij in 1952 op 33-jarige leeftijd stierf aan kanker: ,,Mijn liefde voor mijn volk pijnigt mijn ziel, treft mij in mijn vlees en vreet met vuur mijn zenuwen aan.''

Zowel Eduardo Duhalde als zijn vrouw, Hilda Beatriz Gonzalez de Duhalde, werden geboren in de volkse voorsteden van Buenos Aires, indertijd de bakermat van het peronisme. Allebei waren ze van eenvoudige komaf.

De latere president ontmoette zijn toekomstige vrouw in een zwembad, waar hij als redder werkte om zijn studies rechten te betalen. Zijzelf werkte zich op tot onderwijzeres. Ze blijft wars van uiterlijk vertoon. Ze kleedt zich niet opzichtig. En ze is door en door katholiek.


Vijf kinderen
Eén kiesbelofte heeft ze al moeten afzweren: zij en haar vijf kinderen hebben tegen hun zin hun veeleer bescheiden woning in de voorstad moeten ruilen voor het presidentieel paleis. Ze moet ook al eens gastvrouw spelen op het chique buitenverblijf dat samengaat met het Argentijnse presidentschap.

Ze wil als first lady een niet-verklaard minister van Sociale Zaken zijn: ,,Dat is mijn rol: een stem verlenen aan de miljoenen armen die nog altijd geen stem hebben in Argentinië.''

Hilda Duhalde was altijd al de beste propagandiste van haar echtgenoot. Toen die in de jaren '90 gouverneur was van de provincie Buenos Aires -- waar een op drie Argentijnen woont -- leidde ze zijn sociaal programma. De gouverneur pompte miljoenen euro's in. Het kwam erop neer dat ze dag-aan-dag voedsel uitdeelde aan de allerarmsten. Weer een heruitgave van de hulpcampagnes van Evita Peron.

Hilda Duhalde werkte woonblok per woonblok (,,manzana'') af. Toen haar man in 1999 zijn eerste, toen nog tevergeefse, wedloop ondernam naar het presidentieel paleis, had ze twintig- tot dertigduizend manzaneras (,,blokhoofden'') achter zich staan: vrouwen uit de armoewijken die haar onvoorwaardelijk steunen.

,,Mijn ouders vertellen me altijd opnieuw dat gewone mensen zoals wij het toen, in de dagen van Evita Peron, veel beter hadden dan nu'', zegt Marta Scolari, een kassierster in een warenhuis zonder klanten omdat niemand nog centen op zak heeft in Buenos Aires. ,,Argentinië heeft tegenwoordig geen leiders meer zoals Evita, die zich bekommerde om de armen. Als Chiche die draad weer oppakt, des te beter.''

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S