Vuistdikke biografie over Gentse flamingant

,,Speleers was tragisch figuur''

GENT -
,,Reimond Speleers is een van de meeste tragische figuren uit de geschiedenis van de Vlaamse Beweging'', zegt Joris Dedeurwaerder (67) uit Brugge. Hij kan het weten, want zeven jaar lang werkte hij aan een vuistdikke biografie. Speleers was een bekend oogarts die tijdens de Eerste Wereldoorlog hoogleraar en waarnemend rector van de Gentse universiteit werd en tijdens de Tweede Wereldoorlog terugkwam.

Joris Dedeurwaerder studeerde Germaanse filologie in Gent, werd ambtenaar bij de Vlaamse Raad en werkte de afgelopen jaren hard aan een biografie van Reimond Speleers. Hij eindigde met 3.000 bladzijden, maar moest die van zijn uitgever ,,samenvatten'' tot 900 bladzijden.

Joris Dedeurwaerder: ,,Ik ben afkomstig uit Alveringem. Lang geleden toonde een kameraad me een brochuurtje van Reimond Speleers. Als scholier vond ik het niet erg interessant, maar enkele jaren later hoorde ik zijn naam opnieuw toen er sprake was van de Eerste Wereldoorlog. En dan heeft Frans-Jos Verdoodt, directeur van het Archief en Documentatiecentrum van het Vlaams-Nationalisme, me op een dag gevraagd een biografie van die man te schrijven''.

Reimond Speleers werd in 1876 geboren in Waasmunster, liep school in het Klein Seminarie van Sint-Niklaas en trok daarna naar de universiteit van Leuven om geneeskunde te studeren. Hij specialiseerde zich als oogarts in het buitenland en kwam in 1906 naar Gent om hoofdgeneesheer te worden van het bekende Ooglijdersinstituut op de Nederpolder, ondergebracht in het imposante Hotel Van der Meersch. Met zijn gezin betrok hij een herenhuis op de hoek van de Vlasmarkt en de Koningsstraat (naast de huidige woning van de gouverneur).


Vluchten
Speleers was al in zijn studententijd actief in de Vlaamse Beweging en bleef zich voor de Vlaamse zaak inzetten toen hij in Gent kwam wonen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog aanvaardde hij een benoeming aan de vervlaamste universiteit. Het kwam hem duur te staan. Op het einde van de oorlog moest het gezin naar Nederland vluchten, het herenhuis en zijn rijke inboedel werden geplunderd en in brand gestoken.

In Eindhoven bouwde Speleers een nieuw bestaan op. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam hij terug naar Gent en werd hij opnieuw hoogleraar aan de universiteit. Hij was ook actief in de collaboratie van het VNV met de Duitse bezetter. Na de oorlog veroordeelde de krijgsraad hem tot 20 jaar gevangenis. Hij was toen al in de zeventig en ziekelijk. Hij overleed in 1951.

Waar vond U al die informatie?

Joris Dedeurwaerder: ,,Het was geen gemakkelijke opgave aan bronnen te geraken. In Nederland leven nog nakomelingen, maar de familie praat niet graag over opa, te meer omdat zijn zoon Herman voor het verzet gekozen had en in onmin met zijn vader leefde. Pas na lang aandringen heb ik toegang gekregen tot het familiearchief. De familie bleek enorm veel bewaard te hebben, tot en met de carnavalshoedjes van zijn zilveren huwelijksjubileum in 1928. Het is des te spijtiger dat de inboedel van zijn huis in 1918 in de vlammen opging''.

Joris Dedeurwaerder, Professor Speleers , Perspectief Uitgaven & Academia Press, Gent 2002, 38 euro.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees