Schepdaal houdt hommage aan Brasser

,,Polleke was nog niet uitgetekend''

SCHEPDAAL -
Een hommagetentoonstelling aan Paul De Valck, beter gekend als Brasser, wordt één van de hoogtepunten van de Schepdaalse jaarmarkt. Zijn vriend en collega-cartoonist, Emiel De Bolle, werkte mee om ze samen te stellen. Een bezigheid die zowel pijnlijk als plezant was, want de mannekes van Brasser blijven op de lachspieren werken.

  • Wat is er allemaal te zien op de tentoonstelling?
  • ,,Met Leona, de vrouw van Polleke (zo noemden zijn vrienden hem) heb ik heel wat humortekeningen uitgezocht. Brasser was vooral gekend om zijn actualiteit en politieke karikaturen, maar hij kon ontzettend grappig tekenen over gewone dingen. Als bij op reis ging, zette hij zich op een terrasje. Gewoon mensjes kijken en hij kwam met een valies vol inspiratie terug. Er is ook een projectie met foto's van Polleke als kind en van tekeningen. Die draait permanent. Anders moesten we vijfhonderd tekeningen omhoog hangen. Er is elk jaar een tentoonstelling op de jaarmarkt van Schepdaal en dit jaar hebben alle vrienden van Brasser gezegd: we moeten iets doen, hij mag niet vergeten worden''.

  • Hoe leerde jij Brasser kennen?
  • ,,Ik kende zijn tekeningen voor ik hem kenden. Tijdens mijn legerdienst had ik in Nederland enkele tekeningen gepubliceerd en nadien deed ik een jaar stage in een drukkerij waar ook Pol werkte. Met een klein hartje ben ik naar meneer De Valck getrokken om hem raad te vragen over hoe ik tekeningen in België kon gepubliceerd krijgen. Hij heeft me goede raad gegeven en er is een levenslange vriendschap uit gegroeid. Dat was eind 1967''.

  • Jullie hebben ook vaak samen gewerkt.
  • ,,We hebben samen 25 jaar Prik verzorgd in het Nieuwsblad. We hebben ook enkele jaren voor Ring-TV een cartoon van de week gemaakt. We gingen regelmatig cartoons tekenen op congressen of seminaries. We waren van plan om dat na zijn pensioen verder te zetten, maar we zijn ocharme maar drie, vier keer kunnen gaan. Hij belde regelmatig om te vragen of ik niet in zijn plaats wilde gaan omdat het niet ging. Zijn ziekte speelde hem parten. Hij is maar twee jaar, twee maanden en twee weken met pensioen geweest''.

  • Wat maakt Brasser zo speciaal?
  • ,,Zijn cartoons zijn eenvoudig en worden daardoor ook internationaal gesmaakt. Hij gebruikte weinig tekst, maar liet het beeld spreken. Hij heeft trouwens heel wat nationale en internationale prijzen gekregen. Hij kon een situatie analyseren, zien wat er in zat om ze dan krom opnieuw in elkaar te steken. Pol was de beminnelijkheid in persoon, maar soms zat er vitriool in zijn inktpot. Hij tekende meestal van die absurde humor. Het is jammer dat hij zo vroeg van ons is weggegaan, want Polleke was nog lang niet uitgetekend''.

    Corrigeer

    MEER NIEUWS