Fien Janssens uit Averbode wordt vandaag 107

,,Ik hoef geen middagdutjes''

SCHERPENHEUVEL -
Vrijdag de dertiende. Een dag die velen afschrikt. Fien Janssens, die precies vandaag 107 wordt, moet erom lachen. ,,Al die zever daarrond laat me koud. Ik verjaar gewoon en net als in het verleden zal het feest zijn.''

Ondanks haar hoge leeftijd trekt Fien nog vrij goed haar plan. ,,Ze laat zich door niemand in doekjes doen,'' lacht het personeel van rustoord Onze-Lieve-Vrouw Ster der Zee in Scherpenheuvel, waar de jarige bijna 10 jaar verblijft.

Officieel heet ze Maria Janssens, maar iedereen noemt haar Fien. Ze zag het levenslicht in Langdorp op 13 september 1895 en verhuisde na haar huwelijk met Ferdinand Scheveneels naar de Nieuwstraat in Averbode. Haar man stierf ongeveer 40 jaar geleden, maar haar zoon Gust (80) en haar dochters Bertha (76) en Lisa (72) zijn nog in leven.

Deed je wat speciaals om zo oud te worden?

Fien Janssens: ,,Hard werken ja. In de hooi- en oogsttijd stond ik vaak van 4 uur 's morgens tot 7 uur 's avonds in het veld. Van kindsbeen af kreeg ik te horen: van werken ga je niet dood. En het blijkt nog waar te zijn ook.''

Je komt lichamelijk en geestelijk nog goed voor de dag.

,,Ik blijf zoveel mogelijk in beweging, zij het de jongste tijd met een looprek. Van een middagdutje moeten ze me niet spreken. Ik slaap liever 's nachts. Je gelooft het misschien niet maar ik lees nog geregeld boeken. Sinds kort met groter lettertype, maar nog steeds zonder bril. Elke week kijk ik ook het parochieblad in. Zo blijf ik op de hoogte van wat er in de streek gebeurt. Tv boeit me minder, al zal ik zelden het nieuws en het weerbericht missen.''

Wat was het mooiste moment in je leven?

,,De geboorte van mijn eerste kind. Dat zal ik nooit vergeten.''

En de mooiste periode?

,,Moeilijke vraag. Eigenlijk heb ik de wereld totaal zien veranderen en elke vernieuwing bracht haar voor- en nadelen. Eerlijk gezegd denk ik met heimwee terug aan de tijd, toen er af en toe een boer met zijn paard en kar over het wegdek dokkerde.''

Droom je ervan ooit de oudste burger van het land te worden?

,,Daar denk ik niet aan. Ik prijs me gelukkig dat ik drie verschillende eeuwen mocht beleven. Dat is voor weinigen weggelegd. Mijn enige wens is dat ik in het rustoord gelukkig mag zijn. En dat het personeel en de andere bewoners me graag zien. Tot op heden heb ik daar niet over te klagen.''

Corrigeer

MEER NIEUWS