Afscheid aan de rivier

SINT-TRUIDEN -
,,De afscheidsplechtigheden in Nieuwerkerken en Heusden van woensdag en donderdag waren emotionele momenten, maar het definitieve afscheid lag voor ons aan de Filipijnse rivier die Kelly en India meesleurde'', getuigen Leen Schats, Steven Clijmans en Wesley Koot over het gruwelijke moment aan de Agno. De KAJ'ers zijn getekend door de dood van hun vriendinnen, maar toch willen ze ooit terug naar het mooie land, dat ook de dofste ellende herbergt. ,,De uitwisseling moet worden voortgezet. India en Kelly zouden dit zeker gewild hebben'', zegt Leen Schats.

Het is voor het eerst dat drie metgezellen van India en Kelly veertien dagen na de fatale gebeurtenis over hun inleefreis naar de Filipijnen praten. Voor de zeven deelnemers was het niet inpakken en wegwezen, maar een bewuste keuze om de Filipijnse jongeren en de bevolking een hart onder de riem te steken. Met eigen centen, een kleine subsidie en enkele acties betaalden ze hun reis. Een jaar lang hebben ze zich samen op maandelijkse bijeenkomsten voorbereid. De trip werd een klap en een keerpunt in hun leven.

  • Jongens en meisjes van een jeugdbeweging die samen op reis gaan en plezier maken. Het is vakantie. Klopt dat ook voor jullie uitstap?
  • Steven Clijmans: ,,Een jaar hebben we ons op de Filipijnse toestanden voorbereid. We documenteerden ons grondig, praatten met vrienden die er al geweest waren en met Filipijnen die in ons land wonen. We wisten van de armoede, de sloppenwijken, de uitbuiting en de corruptie. Maar in Manilla werden we met de neus op de feiten gedrukt. De realiteit was somberder dan de voorstelling. We ontdekten de grote tegenstelling tussen arm en rijk, de Amerikaanse fabrieken en de sloppenwijken, boven krotten de lichtende reclameborden voor luxueuze badkamers. Het was geen plezierreis.''

    Leen Schats: ,,We namen deel aan een protestactie voor een fabriek. De sociale wetgeving wordt niet nageleefd. Arbeiders worden uitgebuit. Ze verdienen amper 6.50 euro per dag, terwijl een gsm 75 euro kost en de reclame consumptieartikelen en luxe naar westers model opdringt. We moeten hen leren vechten voor hun loon.''

  • De tragische gebeurtenis heeft de groep geschokt. De reis werd onderbroken. Hoe reageerden jullie?
  • Wesley Koot: ,,Enkelen wilden naar huis, anderen wilden nog blijven. Uiteindelijk drong KAJ op vervroegde terugkeer aan omdat de ouders ongerust waren. Ter plaatse kregen we enorm veel steun van allerlei verenigingen. Filipijnen zijn bezorgd om blanken. Het ongeluk was ook daar nationaal nieuws.''

  • Hypothekeert de dood van twee meisjes de uitwisseling tussen de twee landen?
  • Steven Clijmans: ,,De uitwisseling blijft. Over twee jaar brengt een Filipijnse delegatie een tegenbezoek. We vluchten niet voor die confrontatie. We willen hen een beeld geven van België, hen bewust maken van onze samenleving. Ondanks problemen als racisme, armoede, vervuiling en toenemende echtscheidingen bij ons moet de Filipijnse bevolking de democratie leren organiseren.''

    Leen Schats: ,,De KAJ herneemt het initiatief. Wij onderbraken onze reis toen nog maar de helft van het programma was afgewerkt. Na de stank, het vuil en de auto's in de hoofdstad, kwamen we in een paradijselijk mooi land terecht. We wilden er boeren helpen, samen met hen rijstvelden bewerken, daar aan landbouw doen en ook hen wijzen op aanslagen op de natuur. Dat was ook de wens van India en Kelly. Onze ervaring willen we nu doorgeven aan andere KAJ-afdelingen.''

    Corrigeer

    IN HET NIEUWS

    Verkiezingen in jouw gemeente:

    POPULAIRE VIDEO'S

    Het beste van Enkel voor abonnees