Erevoorzitter van Sint-Oda, Gilbert Seresia, mag zich ,,ridder'' noemen

,,IK BEN DE GROOTSTE BEDELAAR VAN LIMBURG''

OVERPELT -
Erenotaris Gilbert Seresia, ereburgemeester van Overpelt, beschouwt het als een hele eer dat hij de titel van ridder krijgt voor zijn levenslange inzet voor de gehandicapten. De koning heeft hem gisteren, samen met onder meer Will Tura en Adamo, tot de adeldom verheven. ,,Misschien opent deze adellijke gunst wat deuren voor de vele vzw's waarvan ik erevoorzitter ben. Ik heb nooit anders gedaan dan politici en andere invloedrijke mensen aan hun mouw getrokken. Als mijn vrienden me tegenkomen, houden ze hun portefeuille al vast. Ze noemen me de grootste bedelaar van Limburg .''



  • U heeft al heel wat titels verzameld. (zie kader)
  • Gilbert Seresia: ,,Maar deze is toch wel de meest bijzondere. Het geeft een hele voldoening. Veel heb ik te danken aan mijn vrouw Mia Oversteyns, die me altijd gesteund en geholpen heeft in mijn werk. Want destijds was hier in Noord-Limburg niets. We waren echte pioniers.''

    ,,Toen ik in 1959 burgemeester van Overpelt werd, wilde ik vier dingen. Om de mensen werk te geven, richtte ik in de heide het Nolim-park op, het eerste grote industriepark in België. Om hen te laten wonen, zorgde ik voor betaalbare woningen in de buurt, onder andere de wijk Holven. Om het cultureel niveau op te krikken, richtte ik een school voor Schone Kunsten op, later het NIKO. Mijn vierde pijler was de gehandicaptenzorg.''

  • Sint-Oda is uiteindelijk jullie levenswerk geworden.
  • ,,Inderdaad. Buiten het MPI Sint-Elisabeth bestond er hier in die tijd helemaal niets voor gehandicapten. Omdat we zelf een mentaal gehandicapt kind hadden, Stijn, spraken andere ouders ons voortdurend aan. Ik richtte dan Sint-Oda op.''

    ,,We hebben 't Weyerke in Heusden-Zolder overgenomen en uitgebouwd. In Mol openden we De Witte Mol. Later kwamen daar nog De Klimroos in Overpelt en 't Klaverke in Houthalen bij en sinds dit jaar ook Sint-Gerardus in Diepenbeek. Samen vormen ze één structuur onder de toepasselijke naam vzw Stijn. Daar werken in totaal een duizendtal mensen.''

  • Daarnaast was u ook nog notaris.
  • (lacht) ,,Ja, om de kost te verdienen. Het vele werk voor de verenigingen gebeurde allemaal belangeloos. Ik had nooit verwacht dat het zo zou uitdeinen. Je groeit mee met de instellingen. Ik heb vorig jaar wel veel voorzitterschappen overgelaten aan jonge mensen, goede opvolgers die ik nog heb kunnen opleiden. Ik volg nog de vergaderingen maar zit ze niet meer voor.''

  • Tijd om op uw 79ste nog wat te profiteren van het leven?
  • ,,Mijn vrouw en ik zijn nooit zonder plannen geweest. Op Sint-Oda wordt nog altijd gebouwd. We werken aan een dagcentrum en nursingroom voor zwaar fysiek gehandicapten met een niet-aangeboren hersenletsel. We gaan ook geregeld eens naar Zwitserland om aan alpineskiën te doen. Ikzelf heb sinds vorig jaar moeten afhaken omdat ik het reliëf van de sneeuw niet meer goed zie. Maar wat trips en een kustbezoekje pikken we nog graag mee. En dan natuurlijk ook regelmatig binnenwippen bij onze twee zonen, twee dochters en ondertussen veertien kleinkinderen.''

    Corrigeer

    IN HET NIEUWS

    Verkiezingen in jouw gemeente:

    Meest Gelezen

    POPULAIRE VIDEO'S

    Het beste van Enkel voor abonnees