Hedwig Catteuw moet belasting betalen omdat renovatie aansleept

,,Ik moet boeten voor mijn eerlijkheid''

MENEN -
Hedwig Catteuw (43) voelt zich het slachtoffer van een Vlaamse administratie die haar werk wel héél grondig doet. Hij moet 1980 euro leegstandsheffing betalen voor een verkrotte woning die hij al jaren aan het renoveren is. Terwijl hij in de overtuiging verkeerde dat hij vrijgesteld was van die belasting.

Hedwig Catteuw kocht in 1996 de leegstaande en verkrotte woning in de Bruggestraat 604 aan. Nog hetzelfde jaar kreeg hij een bouwvergunning voor renovatiewerken en Hedwig startte die meteen. Omdat de man over beperkte financiële middelen beschikt, werkt hij verder aan zijn huisje naargelang er geld is.

Maandag kreeg hij van de Vlaamse Gemeenschap het bericht dat hij heffing moet betalen ter bestrijding van leegstand en verkrotting.

Hedwig kocht de woning voor amper 320.000 frank. ,,Die prijs was zo laag omdat het een echt krot was en niemand anders het wou. Ik zag het wel zitten om er zelf en met wat hulp een nette woning van te maken. Maar men moest me wel de tijd gunnen. Omdat de werken na twee jaar nog helemaal niet af waren, vroeg ik een schorsing aan voor de belasting op de leegstand. Op 22 september 1998 kreeg ik van het Meense stadsbestuur volgende brief: Volgens onze mening zijn de aangehaalde argumenten en bijgevoegde stukken voldoende om in aanmerking te komen voor deze vrijstelling/schorsing . Ik was er dus gerust in.''


Zaak is zinloos
Begin 2002 kreeg Hedwig een brief van de Vlaamse Gemeenschap dat hij 1.487,36 euro heffing ter bestrijding van de leegstand moet betalen. ,,Bleek dat die schorsing van de stad slechts twee jaar geldig was. Maar daarover staat niets in die brief. Tegen deze aanslag diende ik dan ook bezwaar in. Voor ik deze week antwoord kreeg, ontving ik op 2 maart opnieuw een aanslagbiljet, nu van 1980 euro.''

Hedwig heeft er alle begrip voor dat de administratie haar werk moet doen, maar de manier van doen stuit hem toch tegen de borst. ,,Had ik mij van bij de aankoop laten domiciliëren in de Bruggestraat, dan was er geen vuiltje aan de lucht. Maar ik speelde het spel eerlijk en liet mijn domicilie staan bij mijn ouders in de Hogeweg. Op die manier kreeg ik wel een kleinere werklozenvergoeding dan wanneer ik alleen in de Bruggestraat zou hebben gewoond. Een mans is dan al eens eerlijk.''

,,Maar het meest ben ik geërgerd door het zinloze van heel die zaak. De belasting op de leegstaand en verkrotting zou hier niet mogen gelden. De bedoeling van dit decreet is verkrotting tegen te gaan. Van een oud krot maak ik een mooie, comfortabele woning. Omdat ik niet genoeg geld heb om dit in twee jaar voor elkaar te krijgen, moet ik nu boeten.'' (ODW)

Corrigeer

MEER NIEUWS