Johan Van Poucke uit Turnhout krijgt na twaalf jaar schadevergoeding voor medische blunder

,,M'n knieschijf was kerngezond''

TURNHOUT -
,,Ik ben blij dat ik uiteindelijk gewonnen heb, maar ik heb niet gejuicht'', zegt Johan Van Poucke (57) uit de Steenweg op Mol in Turnhout. Twaalf jaar lang leverde Johan een juridische slag met de chirurg die hem invalide maakte door een gezonde knieschijf weg te snijden. Nu krijgt de Turnhoutenaar voor het Hof van Cassatie gelijk.

Johan Van Poucke was vroeger een gedreven sportman. Hij speelde voetbal en was een gewaardeerde wielertoerist. Eind jaren tachtig begon zijn knie te knagen na een forse inspanning. Daarom ging hij in het Sint-Elisabethziekenhuis in Turnhout te rade bij chirurg Serge L. Volgens de arts was Johans knieschijf naar de knoppen. Hij stelde voor om de schijf te verwijderen. ,,Maak u niet ongerust. U wordt weer helemaal de oude'', beloofde dokter L. In april 1989 ging Johan onder het mes.

  • Toen u na uw operatie wakker werd, lag uw knieschijf naast uw bed op het nachtkastje.
  • Johan Van Poucke: ,,Achteraf bekeken is dat mijn groot geluk geweest. Want later werd de weggehaalde knieschijf in verscheidene stukken gezaagd en nauwkeurig onderzocht. Daaruit bleek dat het weefsel kerngezond was. Het onderzoek heeft er zeker toe bijgedragen dat ik de jarenlange procedureslag, tot voor het Hof van Cassatie, gewonnen heb.''

  • Bent u gelukkig met uw ,,overwinning''?
  • ,,Ik ben blij met de uiteindelijke uitspraak. Maar ik heb mijn blijdschap niet uitgeroepen. Daarvoor heb ik te veel miserie doorgemaakt.''


    Eddy Merckx
  • De rechter moet nu nog een schadevergoeding bepalen. Maar zelf hecht u daar weinig belang aan.
  • ,,Geld is niet belangrijk. Al geven ze mij morgen honderd miljoen frank, daarmee komt mijn knie niet terug. Ik zou veel liever geen cent ontvangen en straks op mijn koersfiets springen. Ik heb vroeger meermaals deelgenomen aan bekende wielerklassiekers voor amateurs, zoals de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. (Haalt een portret van de muur) Kijk, ik sta hier samen met Eddy Merckx op de foto. Vlak voor de start van de Waalse Pijl in Spa wenste hij me nog veel succes. (Glundert) Dat vergeet ik nooit. (Weer triest) Nu kan ik niets meer. Niet meer lopen, niet meer werken, niets. Zonder orthopedische hulp zak ik zó door mijn knie.''

  • En fietsen?
  • ,,Fietsen kan ik nog, maar alleen tegen een heel rustig tempo. In mijn linkerbeen heb ik geen kracht meer. Als wij vroeger met de wielertoeristen de Redoute (pittige helling in wielerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik) opreden, was ik altijd bij de eersten boven. Als ik nu met mijn vrouw iets wil gaan drinken in Corsendonk en we rijden in Oud-Turnhout op de brug over de E34, hang ik dertig meter achter haar.''

    Corrigeer

    IN HET NIEUWS

    Verkiezingen in jouw gemeente:

    POPULAIRE VIDEO'S

    Het beste van Enkel voor abonnees