Renate Breuer schrijft de eerste Vlaamse chicklitroman

'Liefde is het enige wat telt'

'Liefde is het enige wat telt'

Renate Breuer: 'Weet je dat ik nog nooit een chicklitboek heb gelezen?'Pieter-Jan Vanstockstraeten
Foto: © Pieter-Jan Vanstockstraeten

Het is een Brits-Amerikaans genre waarmee op de Boekenbeurs al enkele jaren flink wat rekken worden gevuld: de chicklit, literatuur van en voor vrouwen. Tot op vandaag bestond er geen chick-lit van eigen bodem, maar zopas schreef Renate Breuer 'Sletten en prinsessen', een roman die nu wordt gelanceerd als de eerste Vlaamse chicklit. Jo De Ruyck, foto Pieter-Jan Vanstockstraeten

'Chicklit, of wijvenliteratuur om het eens oneerbiedig te zeggen, is al jaren een omvangrijk fenomeen in de Angelsaksische landen', zegt Renate Breuer, programmamanager bij VT4 en nu onder meer bezig met The block. 'In Europa hebben wij kennisgemaakt met het genre via film en televisie, denk maar aan de Bridget Jones-films en Sex and the city. In het zog daarvan zijn dan ook de boeken van schrijfsters à la Helen Fielding en Sophie Kinsella bekend geraakt.'

Dus jij dacht: Vlaanderen heeft zoiets niet, ik vul even een gat in de markt?

Renate Breuer: 'Helemáál niet! Weet je dat ik nog nooit een chick-litboek heb gelezen? Ik heb Bridget Jones gezien en enkele Sex and the city-afleveringen, en dat zijn best lekkere verhalen om op een loze avond in je pyjama met een zak chips naar te zitten kijken. Maar een adept was ik helemaal niet.'

Is het dan louter toeval dat je een chicklitboek hebt geschreven?

'Twee jaar geleden schreef ik zomaar, op basis van een ingeving, een eerste hoofdstuk zonder precies te weten wat ik daarmee wou aanvangen. Daarna liet ik die tekst liggen, want mezelf schrijfster noemen vond ik nogal pretentieus en dat is ook niet mijn levensdoel.'

'Maar toen kreeg ik het boek Over leven en schrijven van Stephen King cadeau. Daarin vertelt hij dat iedereen mag schrijven en dat elk dat op zijn manier doet. De een heeft van bij de aanvang een duidelijk stramien, de ander weet niet waar hij zal uitkomen. Stephen King, van wie ik normaal gezien nooit iets lees, heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik Sletten en prinsessen heb voltooid.'

Wie heeft het boek voor het eerst als chicklit gelabeld?

'Mijn uitgever. Bij The House of Books, waar ze nogal wat chicklit in hun fonds hebben, waren ze allang op zoek naar degelijke Vlaamse chicklit ter aanvulling van hun vertaalde romans. Blijkbaar viel mijn boek in de smaak en de uitgever besloot het meteen als de eerste Vlaamse chicklit uit te brengen.'

Was je daar blij mee?

'Het kind moet nu eenmaal een naam hebben en we hebben er natuurlijk over gediscussieerd. Als je er het etiket chicklit op plakt, lopen mannen er in een wijde bocht omheen en durven mensen er nogal eens van uit te gaan dat het literair niet veel voorstelt. Jammer, want chicklit is niet per se minderwaardig. De mannen die mijn boek hebben gelezen, hebben er erg positief op gereageerd.'

'Maar goed, mij gaat het erom of mensen een boek graag lezen of niet. Ik heb ook nooit de ambitie gehad met grote literatuur bezig te zijn. Maar in wat ik doe, wil ik kwaliteit bieden. Als je het pulp wilt noemen is dat voor mij oké. Maar dan wel liefst goede pulp.'

Dit boek staat overigens een trapje hoger dan de loutere chicklit.

'Het succes van chicklit heeft alles te maken met herkenbaarheid, en die is natuurlijk aanwezig in mijn roman. De romantiek en feelgood die net zo typisch zijn voor het genre, zijn dat een heel stuk minder. Ik schrijf zwarter en cynischer. Het gaat niet over shoppen en er staat niet één merk van schoenen of lipstick in. Mijn uitgever vond dat trouwens een meerwaarde.'

Het gaat over Lili, een vrouw die liefde zoekt en experimenteert met seks. Ken jij Lili's?

'Ik ken er veel. Ik wil absoluut niet de moralist spelen, maar dit is wel de weergave van een tijdgeest. Er zijn best een hoop vrouwen én mannen die in de war zijn.'

'Er zit onvermijdelijk ook stukje van mezelf in dit boek, al moet je Sletten en prinsessen niet als mijn autobiografie lezen. Ik ben trouwens net veertig geworden. Ik ben dus geen dertiger meer zoals Lili.'

Je bent dus nooit in een parenclub geweest?

'Toch wel, lang geleden. Maar dat was totaal mijn wereld niet. Nogal wat mensen reageren geschrokken op de passages over de parenclubs. Maar als ik hen vraag of ze weten hoe het er aan toegaat, antwoordt iedereen neen.'

'Nu moet je, gelukkig maar, niet alles waar je over schrijft hebben meegemaakt. Maar in het geval van die clubs weten die mensen niet waar ze zo heftig op reageren. Bovendien zijn parenclubs allang geen marginaal fenomeen meer.'

Je roman is niet opbeurend als ode aan de liefde, want Lili valt uiteindelijk voor een erg foute kerel. Geloof jij zelf nog in relaties?

'Absoluut, ik ben een fan van de liefde. Het is het enige wat echt telt in het leven. Relaties tussen mannen en vrouwen interesseren me, ook al snap ik er soms geen fluit van.'

'Je moet tegenwoordig als stel zo veel kunnen. En goede seks, én goed kunnen praten, én gelijk interesses hebben, én allebei carrière maken, én toch in het huishouden evenwaardige partners zijn. Een mens vraagt zich af of dat allemaal haalbaar is.'

Ben jij nu gelanceerd als dé Vlaamse chicklitschrijfster?

'Ik weet nog niet eens of er een tweede boek komt. Ik sluit het niet uit, maar ik loop me niet suf te piekeren om een opvolger te bedenken. Ik zie wel.'

'Sletten en prinsessen' is uitgegeven bij The House of Books Renate Breuer signeert vandaag dinsdag van 19 tot 21u en aanstaande zondag van 14 tot 16u op de stand van The House of Books.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees