‘Pijngrens verleggen'

Thaiboksen Vlaams kampioene Kim Denayer vecht tot ze erbij neervalt

De Merchtemse kickboksclub bestaat slechts twee jaar maar telt al vijftig leden, waarvan er tien aan competitie doen. Trainer en oprichter Roger Van Oudenhoven (met baard) stelt ze fier voor:
‘We trainen vier keer per week in de Merchtemse sporthal. He
Foto: © Andr Verhoeven

OPWIJK/MERCHTEM - In haar eerste kamp in de C-klasse werd Kim Denayer Vlaams kampioene thaiboksen. Ze stond al vijf keer op de tatami en verloor nog geen enkele kamp. ‘Tot nu heb ik mijn ervaring op straat nog niet moeten gebruiken', grijnst ze. Erik Gyselinck

De 18-jarige Opwijkse is twee jaar geleden begonnen met thaiboksen bij Celtix, in buurgemeente Merchtem.

‘Ik had zes jaar gedanst maar uiteindelijk was dat niets voor mij', doet ze haar verhaal. ‘Hulptrainer bij Celtix Chris Van Muylders loodste me mee naar de sporthal. Ik was meteen verkocht voor deze gevechtssport. Voor mij is dit grensverleggend. Je probeert telkens je pijngrens af te tasten en te verleggen.'

‘Het is niet zo dat ik dit ben beginnen doen om me te kunnen verdedigen mocht dat nodig zijn. Tot nu heb ik mijn ervaring op straat nog niet moeten gebruiken. Maar de meeste jongens weten wel dat ik dit doe en dat schrikt hen af.' (grijnst)

‘Met thaiboksen kan je inderdaad iemand toetakelen. Het ergste wat ik tot nu toe ervaren heb bij mezelf of bij mijn tegenstander, zijn bloedneuzen en blauwe plekken.'

Celtix Merchtem doet het uitstekend, met ook nog de twee nationale jeugdkampioenen Anke Van Gestel en Miezi Diasombo.

‘Het verschil met de jeugdcategorieën is dat zij nog een helm en scheenbeschermers gebruiken', licht Kim Denayer toe. ‘Vanaf de C-klasse is het zonder die bescherming te doen.'

‘Zelf had ik het niet verwacht dat ik in Gent zou winnen. Mijn tegenstandster Daphne Grillaert heeft meer ervaring. Ze was ook al in Thaïland, het land van oorsprong van onze sport, gaan oefenen. Het is mijn droom en die van mijn trainer Roger Van Oudenhove om ooit naar Thailand te gaan om er een kamp te vechten of er een trainingskamp op te zetten.'

Denayer moet haar titel in februari op het spel zetten in Antwerpen in de club van Daniella Somers.

‘Silke Wouters heeft me uitgedaagd. Verlies ik die kamp, dan ben ik mijn titel kwijt. Maar dat ben ik niet van plan. In thaiboksen kom het er op aan om vooral mentaal sterk te staan. Ik oefen viermaal per week keihard. Dat geeft me vertrouwen. Een week voor de kamp doe ik niets. Dat is bedoeld om de gretigheid aan te scherpen.'

‘Uitzicht op een Belgische titel heb ik vooralsnog niet', vervolgt ze. ‘Je moet immers een aantal kampen gevochten hebben alvorens eventueel in aanmerking te komen. En in mijn gewichtsklasse -57kg zijn er niet zoveel geschikte vechters.'

‘Maar ik heb geen wedstrijdritme nodig, het niveau van de trainingen ligt hoog. Een kamp (drie keer twee minuten, red.) is sowieso behoorlijk zwaar, niet zelden moet ik al kolkhalzen na twee minuten.'

Denayer volgt de richting maatschappelijk werk aan de Hogeschool in Brussel.

‘Doe ik graag', zegt ze. ‘Mijn vriend Michiel heeft muurklimmen als hobby. De laatste twee weken voor mijn kamp moet hij veel verdragen van mij. De laatste keer moest ik ook nog twee kilo afvallen. Ik ben dan niet te genieten.' (lacht)

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio