Het einde van de is in zicht

'Man bijt hond'-reporter volgde snelweg van Calais tot Kazachstan

In 'Man bijt hond' hebben de mannen van 'E40' bijna hun einddoel bereikt. Wat in het Franse Calais begon, eindigt na 8.500 kilometer in de Kazachse stad Ridder. Dit is het verhaal van een snelweg, zijn buren, zijn bewakers en zijn dode kamelen.

In de file op de E40: zo ontstond het idee om in Man bijt hond een reis te maken langs de E40 autosnelweg. Reporter Dirk van den Houte (36) herinnert zich de woorden van zijn klankman in de auto: 'Ik denk dat die E40 tot in Oekraïne loopt.' Een zoekopdracht op de computer leerde dat de E40 nog zo'n zesduizend kilometer verder liep. 'Op de online encyclopedie Wikipedia stond: van het Franse Calais tot Ridder in Kazachstan. We hebben het traject toch maar opgevraagd bij de Verenigde Naties. Zonder de officiële versie gingen we niet vertrekken: stel je voor dat je op een verkeerde bestemming eindigt.'

Sympathieke Belgen

Dirk vertrok met een cameraman, een geluidsman, een tolk en tweede cameraman die ook een oogje in het zeil kon houden. 'We reden met een zwarte Hyundai. Hier valt zo'n busje niet op, in het buitenland wel met die Belgische nummerplaat en al die koffers op het dak. We zijn niet één keer bedreigd of beroofd; we zagen er misschien geweldig sympathiek uit. We hadden persoonlijk gerief bij, cameramateriaal, slaapzakken, tenten, water, eten en jerrycans. Die waren vooral in Kazachstan nuttig: tankstations zijn er niet veel. We hebben die 8.500 kilometer niet in één ruk gereden, maar in vijf etappes van twee weken: anders kregen we onze beelden nooit op tijd in België. Eigenlijk hebben we 24.000 kilometer afgelegd: je moest elke keer de E40 verlaten om je wagen achter te laten op een luchthaven om naar huis te vliegen.'

De E40 was vrij gemakkelijk te volgen. 'We hadden een gps. Vanaf Polen toonde het toestel een vereenvoudigde kaart, vanaf Oekraïne kreeg je hooguit een lijn en een rood pijltje te zien. Vanaf de Russische grens was het gedaan met de borden 'E40'. Die keerden alleen nog terug in de buurt van grote steden. Voor ons is de E40 een snelweg, maar in veel landen is het snelweg én steenweg. Er wonen mensen langs, er steken fietsers over, vrouwen met een bundel ajuinen, geiten, koeien, paarden.'

'Agent' in trainingspak

'Over de staat van het wegdek valt ook wat te zeggen. Ik vind het bij ons nogal meevallen als je sommige stukken in het voormalige Oostblok ziet. In Oezbekistan reden we soms over kiezel en zand, in Oekraïne lagen enorm slechte stukken. Kazachstan is aan een inhaalbeweging bezig: je hebt er echt biljartlakens van asfalt. Verlichting is vaak een probleem. Niet alleen langs de weg, maar ook op de voertuigen. Als je in het pikdonker een vrachtwagen met één koplamp ziet naderen, denk je dat het een motorfiets is: niet om te lachen.'

Uiteraard zijn Dirk en zijn ploeg meer dan één keer tegengehouden door de arm der wet. 'In Oezbekistan begonnen we het verdacht te vinden als we eens een uur lang níet werden tegengehouden: iederéén draagt daar een kepie. Zelfs een agent die koffie zat te drinken op een terras sprong recht om ons te doen stoppen. Niet uit kwade wil, maar uit nieuwsgierigheid: je ziet daar amper buitenlandse auto's. Iedereen rijdt met een Daewoo omdat de taks om een buitenlandse auto in te voeren bijna even hoog is als de aankoopwaarde. In Oekraïne zijn we opvallend vaak tegengehouden voor zogezegde snelheidsovertredingen die gemeten werden met van die speelgoedspeedguns. Gelukkig hadden we een tolk die niet over zich heen liet lopen. Eén keer werden we in Kirgizië tegengehouden door een man in een trainingspak van Kappa met een speedgun. Naast hem zat een kerel in uniform in een Audi 80 te wachten. Die 'agent' ging ons rijbewijs in beslag nemen, maar ook dat heeft de tolk opgelost.'

Kippenbouten peuzelen

De ploeg van Man bijt hond kreeg maar één keer pech: een nagel in het wiel in Rusland. 'We stopten bij een hersteldienst waar ze net de verjaardag van een technicus vierden: vier à vijf zwaar behaarde Russen met olie op hun handen. Eerst trokken ze nog een laken over de drank, maar na vijf minuten zaten we al mee te drinken en kippenbouten op te peuzelen. Er werd op alles getoost: op de wereldvrede, op de vriendschapsbanden tussen België en Rusland. Na die tussenstop ben ik héél voorzichtig verder gereden.'

Dirk zegt dat hij met de landschappen ook de gezichten over die 8.500 kilometer zag veranderen. 'Van blanke mensen naar Russische types tot Chinese en Mongoolse gezichten. We zaten tegen de grens met Tadzjikistan, waar ze gitzwarte ogen en haren hebben, echt fascinerend.' De aankomst was in Ridder, een stad genaamd naar een Brit die er als eerste ertsen uit de grond haalde. 'De grond is er enorm rijk: álles in de tabel van Mendeljev zit daar in de grond. Onze laatste etappe is begonnen bij 25 graden en is in Ridder geëindigd bij tien graden onder nul in de sneeuw. We kregen er te horen dat ze de E40 nog willen verlengen.'

De rubriek 'E40' is dinsdag te zien in 'Man bijt hond' op Eén.

Corrigeer

Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.