Live voetbal

25/11Einde

UEFA Europa League > Hoofdtoernooi > Groepsfase > Groep D / Speeldag 5

Eintracht Frankfurt - Antwerp

2 - 2
Daichi Kamada13'Gonçalo Paciência90'+4'
33'Radja Nainggolan88'Mbwana Samatta

13' Doelpunt

1-0 Daichi Kamada
Assist: Timothy Chandler

69' Wissel

in: Sam Lammers
out: Rafael Borré

78' Wissel

in: Jens Petter Hauge
out: Jesper Lindström

90' Wissel

in: Gonçalo Paciência
out: Daichi Kamada
in: Sebastian Rode
out: Kristijan Jakic

90'+4' Doelpunt

2-2 Gonçalo Paciência

33' Doelpunt

1-1 Radja Nainggolan
Assist: Viktor Fischer

59' Geel

Dorian Dessoleil

66' Wissel

in: Alhassan Yusuf
out: Pierre Dwomoh

76' Wissel

in: Johannes Eggestein
out: Viktor Fischer

83' Geel

Michael Frey

88' Doelpunt

1-2 Mbwana Samatta
Assist: Alhassan Yusuf
Start wedstrijd 21:01 Plaats Frankfurt am Main Stadion Deutsche Bank Park Toeschouwers 30 000 Scheidsrechter Paul Tierney

Antwerp uitgeschakeld in Europa na doldwaze slotfase in Frankfurt

Antwerp uitgeschakeld in Europa na doldwaze slotfase in Frankfurt

Radja scoorde, maar baalde op het eind. In een doldwaze slotfase vergooide Antwerp zijn laatste kans op een Europese lente.   Foto:  BELGA

Antwerp heeft in de blessuretijd van een doldwaze match in Frankfurt (2-2) een stunt uit handen gegeven. Kort daarvoor had Samatta The Great Old met een knappe treffer nog op 2-1 gezet. Eruit in de beker en nu ook bye bye Europa, een knap punt en een bijna-stuntzege ten spijt. Antwerp verlaat Frankfurt met opgeheven hoofd, maar al wat rest, is de competitie. Zuur, zeer zuur.

Het ene seizoen is het andere niet. Een jaar geleden verzekerde Antwerp zich op de vijfde poulespeeldag voor de 1/16de finales, na een 3-1-zege tegen Ludogorets. Hongla, De Laet en Benson bezorgden Ivan Leko en de Great Old toen het delirium. Dit keer ligt het na vijf matchen al uit de Europa League. Logisch, want na de draw in Frankfurt telt het maar twee punten. Balen voor Brian Priske en co, want zelfs de derde plaats en het vangnet van de Conference League zijn nu buiten bereik.

De opdracht was sowieso zwaar. Antwerp moest winnen om Europees nog ergens kans op te maken. En dat op het veld van een gedisciplineerde Duitse ploeg, die weliswaar een topspits ontbeert en aanvoerder Hinteregger miste, maar net drie zeges op rij had geboekt. Om te stunten, koos Priske voor twee spitsen, maar achtte hij blind aanvallen geen optie. Eerst moest de organisatie er staan. Daarvoor rekende hij op drie middenvelders, zoals algemeen manager Sven Jaecques in de krant had gesuggereerd. Een van de drie was Dwomoh. Vooraf ging het nog over de onervarenheid die soms wordt afgestraft, maar voor het 17-jarige talent maakte de coach graag een uitzondering. Als nummer tien maakte Fischer de ruit compleet.

Volley Radja

In het redelijk gevulde Deutsche Bank Park was Paul Tierny scheids van dienst. De Engelsman floot twee jaar geleden al een match van Frankfurt, dat toen met 0-5 won. Zeker na wat Club Brugge tegen Leipzig overkwam, waren zulke forfaitcijfers uit den boze. Na twaalf minuten lag het eerste doelpunt echter al in het mandje. Linksachter Vines, in Sint-Truiden al in de fout, veroorzaakte met een slechte inspeelpass wanorde en een scherpe tegenprik van de thuisploeg. Chandler bracht voor, de losgelaten Kamada - toevallig ex-STVV - werkte af. En zeggen dat Antwerp aardig was begonnen en z’n deel van de duels had gewonnen. Maar als je de goals weer zo kinderlijk weggeeft…

De zoektocht naar de gelijkmaker kondigde zich zwaar aan. Via het veldspel werden geen kansen gecreëerd, wel waren er nog de stilstaande fases. Een eerste corner van Fischer belandde via Dessoleil voor de voeten van Frey, die van dichtbij op Trapp mikte. Op de tweede corner was het een kwartier wachten, maar de uitvoering maakte het wachten waard. Terwijl zijn ploegmaats de keeper onder druk zetten, stelde Nainggolan zich stiekem – nou ja – aan de rand van de zestien op. Fischer trapte vervolgens de perfecte bal, waar Radja zijn zware rechter tegen kon zetten. Zijn afgeweken volley en eerste Antwerp-goal verdween in doel.

1-1, het gaf de burger en de 1.750 bezoekende fans moed. Achterin, waar Dessoleil de lichtgeblesseerde Engels verving, bleef het wel opletten. Lindstrom had al eens een goeie mogelijkheid naast gemikt en op slag van rust kwam Borré nog dichtbij de 2-1.

Plots chaos

De tweede helft dan. Kwestie van nog heel even volhouden en dan vol voor de zege gaan, zeker? Veel kregen we aanvankelijk niet te zien, het waren alleen de supporters die de show stalen. Op een negatieve manier wel. Na het pyrotechnisch materiaal in het uitvak belandde aan de overkant ook nog een voetzoeker voor de voeten van Butez en Verstraete, die zich een ongeluk schrok en naar z’n oren greep. Hij kon gelukkig verder, maar intussen was de chaos compleet.

Voor Antwerp geen probleem, die chaos kwam net goed uit. En kijk: na een vrijschop van Fischer dook De Laet plots op voor Trapp en kon hij hem verschalken. De aanvoerder schreeuwde het uit en werd doodgeknuffeld door z’n maats, maar… Dat vond de VAR maar niks. Hij speelde voor party-pooper door de 1-2 te laten afkeuren voor buitenspel. Tja, wat kunnen we ervan zeggen? Het verschil tussen zijn schouder en die van de verdediger was verwaarloosbaar en amper waar te nemen op de beelden. Het was millimeterwerk. Gezien de foutenmarge die er altijd is, zou je het zelfs kunnen betwisten. Maar de lijn is de lijn. Abseits. Kein Tor.

Na een vlijmscherpe counter via Yusuf, knap afgewerkt door een ijzersterke Samatta, kon Antwerp tóch nog juichen. Maar opnieuw was de vreugde van korte duur. Dit keer geen videoref die er een stokje tussen stak, maar wel de ultieme gelijkmaker van Paciencia. Even leek een do-or-diematch thuis tegen Olympiacos nog mogelijk, maar het werd toch het einde van de Great Old in Europa.

Corrigeer