Live wielrennen

11/04Einde

Brabantse Pijl

Renner Ploeg Tijd
1 Tim Wellens Lotto - Soudal 4:42:48
2 Sonny Colbrelli Bahrain - Merida +9
3 Tiesj Benoot Lotto - Soudal
+ Toon de volledige uitslag
Leuven
Overijse
201.9 km
Start wedstrijd 12:40
14°

Tim Wellens wint emotionele Brabantse Pijl na straf nummer en heeft mooi gebaar aan de streep

Tim Wellens wint emotionele Brabantse Pijl na straf nummer en heeft mooi gebaar aan de streep

Foto: BELGA

Tim Wellens heeft de 58e en bewogen editie van de Brabantse Pijl (1.BC) gewonnen. De wedstrijd van 201,9 kilometer tussen Leuven en Overijse kende een emotionele start met een uitgebreid eerbetoon aan de veel te vroeg overleden Michael Goolaerts. Ook tijdens de koers toonde zijn ploeg Veranda’s Willems-Crelan zich, tot de finale losbarstte onder impuls van Lotto-Soudal. Tim Wellens maakte het knap af met een straffe solo van zeven kilometer en is duidelijk klaar voor de Ardense klassiekers. Sonny Colbrelli werd tweede, Tiesj Benoot derde.

Bedrukte, ingetogen en emotionele start

De start op de Grote Markt van Leuven stond volledig in het teken van Michael Goolaerts, die zondag het leven liet op de kasseistrook van Briastre in Parijs-Roubaix. Er werd voor het vertrek van de wielerklassieker onder andere een minuut stilte gehouden.

Tim Wellens wint emotionele Brabantse Pijl na straf nummer en heeft mooi gebaar aan de streep
Foto: Photo News

De gehele ploeg van Veranda’s Willems-Crelan werd ook als allerlaatste team op het startpodium geroepen. De deelnemende renners van de ploeg in rouw werkten op de eerste rij de geneutraliseerde start af en daarna werd, onder luid applaus, de start gegeven van de wielerklassieker, de eerste in het rijtje van de klimkoersen in het voorjaar. Alle Belgische ploegen reden met een zwarte rouwband.

VIDEO. Voltallig team Michael Goolaerts krijgt daverend applaus, volledige stilte in het peloton

Ploegmaat van Goolaerts mee in ontsnapping

Dries De Bondt reed afgelopen zondag nog Parijs-Roubaix aan de zijde van de onfortuinlijke Michael Goolaerts en eerde zijn overleden kompaan door mee te glippen in de vroege vlucht. Hij kreeg het gezelschap van één landgenoot, namelijk Antoine Warnier van WB Aqua protect Veranclassic. De andere koplopers luisterden naar de namen Tyler Williams, Andrea Peron, Calvin Watson, Elmar Reinders en Eduard Michael Grosu.

Tim Wellens wint emotionele Brabantse Pijl na straf nummer en heeft mooi gebaar aan de streep
Foto: Photo News

Lotto Soudal had met Tiesj Benoot en Tim Wellens twee topfavorieten in de rangen en nam het initiatief in de achtervolging. Ze lieten de vluchters meer dan zeven minuten vooruit rijden, wetende dat de 27 (!) korte maar nijdige hellingen voor de nodige schifting zou zorgen nog voor de finale losbarstte. Zo geschiedde en op minder dan 100 kilometer van de streep zakte de voorsprong meteen ook zienderogen.

Lotto-Soudal in de aanval

Toen de zeven koplopers voor de eerste keer aan de streep passeerden in de plaatselijke rondes, volgde het peloton al op minder dan twee minuten. Op 60 kilometer van de streep koos Lotto-Soudal voor de aanval met Tosh Van der Sande: hij maakte samen met Jack Haig (Mitchelton-Scott) de sprong naar voren waardoor in het peloton alle gewicht kwam te liggen op de schouders van BMC met Dylan Teuns als kopman.

Tim Wellens wint emotionele Brabantse Pijl na straf nummer en heeft mooi gebaar aan de streep
Foto: Twitter

Van der Sande en Haig lieten al snel de overige vluchters ter plekke en openden met z’n tweeën de eigenlijke finale met echter nooit meer dan een halve minuut voorsprong.

Wachten, wachten,...

Het viel nu geen seconde meer stil met de ene aanval na de andere in het flink uitgedunde peloton, waar Bahrein-Merida probeerde de controle te houden in dienst van titelverdediger Colbrelli en mede-kopman Gasparatto.

Er werd echter gewacht op de slotronde en de beslissende beklimmingen van de IJskelderlaan en de Schavei en in de slotronde kwam er nog heel wat volk terug. Maar de definitieve schifting zou niet lang op zich laten wachten.

Ontketende Wellens wacht niét

Van der Sande en Haig werden uiteindelijk pas ingerekend op 12 kilometer van de streep. Meteen het sein voor Lotto-Soudal om met Jelle Vanendert opnieuw voor de aanval te kiezen op de Holstheide. Hij kreeg een elitegroepje mee, met onder meer Gasparotto, Serry, Pauwels en Lindeman maar ook zijn kopman Tim Wellens.

Een ontketende Wellens wachtte echter niet op de laatste twee hellingen en koos zelf voor de aanval. Hij vatte solo de laatste zeven kilometer aan en op zijn punch (op een vlak stuk!) zat zoveel snee dat niemand hem kon volgen. Meer zelfs, op de slothellingen maakte hij indruk en pakte meteen 20 seconden. De Limburger reed vijf kilometer per uur sneller dan de rest en won oververdiend. De eerste Belgische zege in de Brabantse Pijl sinds gouwgenoot Ben Hermans in 2015. Aan de streep hield hij het bewust sober en wees hij veelbetekenend naar de hemel...

 

 

De Brabantse Pijl geldt als opwarmertje voor de Ardense klassiekers met de Amstel, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Wellens bewees meteen er klaar voor te zijn maar dan zal er wel nog heel wat concurrentie bij komen...

Lotto-Soudal met twee man op podium

Dylan Teuns probeerde het nog met een wanhoopspoging maar Pieter Serry schoof mee en uiteindelijk werd Colbrelli nog tweede, nipt voor Tiesj Benoot. Huub Duyn van Veranda’s Willems-Crelan haalde nog de top-10.

Uitslag:

1. Tim Wellens (Lotto - Soudal) in 4:46:49

2. Sonny Colbrelli (Bahrain - Merida) +5”

3. Tiesj Benoot (Lotto - Soudal)

4. Pieter Serry (Quick-Step Floors)

5. Jan Tratnik (CCC - Sprandi - Polkowice)

6. Andrea Pasqualon (Wanty - Groupe Gobert)

7. Dylan Teuns (BMC Racing Team) +7”

8. Huub Duyn (Veranda’s Willems - Crelan)

9. Thomas Sprengers (Sport Vlaanderen - Baloise) +12”

10. Daryl Impey (Mitchelton - Scott)

11 Paul Martens (Team LottoNL - Jumbo)

Bekijk hier de volledige uitslag!

De erelijst van de Brabantse Pijl:

1961: Pino Cerami (Bel)
1962: Ludo Janssens (Bel)
1963: Joseph Wouters (Bel)
1964: Arnaldo Pambianco (Ita)
1965: Willy Bocklandt (Bel)
1966: Jan Janssen (Ned)
1967: Roger Rosiers (Bel)
1968: Victor Van Schil (Bel)
1969: Willy In 't Ven (Bel)
1970: Herman Van Springel (Bel)
1971: Joseph Spruyt (Bel)
1972: Eddy Merckx (Bel)
1973: Johan De Muynck (Bel)
1974: Herman Van Springel (Bel)
1975: Willem Peeters (Bel)
1976: Freddy Maertens (Bel)
1977: Frans Verbeeck (Bel)
1978: Marcel Laurens (Bel)
1979: Daniel Willems (Bel)
1980: Michel Pollentier (Bel)
1981: Roger De Vlaeminck (Bel)
1982: Claude Criquielion (Bel)
1983: Eddy Planckaert (Bel)
1984: Ronny Van Holen (Bel)
1985: Adri van der Poel (Ned)
1986: Johan van der Velde (Ned)
1987: Edwig Van Hooydonck (Bel)
1988: Johan Capiot (Bel)
1989: Johan Capiot (Bel)
1990: Frans Maassen (Ned)
1991: Edwig Van Hooydonck (Bel)
1992: Johan Capiot (Bel)
1993: Edwig Van Hooydonck (Bel)
1994: Michele Bartoli (Ita)
1995: Edwig Van Hooydonck (Bel)
1996: Johan Museeuw (Bel)
1997: Gianluca Pianegonda (Ita)
1998: Johan Museeuw (Bel)
1999: Michele Bartoli (Ita)
2000: Johan Museeuw (Bel)
2001: Michael Boogerd (Ned)
2002: Fabien De Waele (Bel)
2003: Michael Boogerd (Ned)
2004: Luca Paolini (Ita)
2005: Oscar Freire (Spa)
2006: Oscar Freire (Spa)
2007: Oscar Freire (Spa)
2008: Sylvain Chavanel (Fra)
2009: Anthony Geslin (Fra)
2010: Sébastien Rosseler (Bel)
2011: Philippe Gilbert (Bel)
2012: Thomas Voeckler (Fra)
2013: Peter Sagan (Slk)
2014: Philippe Gilbert (Bel)
2015: Ben Hermans (Bel)
2016: Petr Vakoc (Tsj)
2017: Sonny Colbrelli (Ita)
2018: Tim Wellens (Bel)
 

Corrigeer